GÖNÜL HAKK’A ERMEK İSE MURADIN

Anasayfa'ya dönüş

Gönül Hakk’a ermek ise muradın,

Adab ile erkânından ayrılma,

Ayrılan andan gider havaya,

Gönül kuşun konduramaz yuvaya,

Zerre kadar meyl eyleme sıvaya,

O Sultan’ın burhanından ayrılma.

Bu yolda sermaye rabıta olur,

Nûr’u Muhammed kazancı olur,

Deryasına dal da ondan ayrılma.

Erkân-ı kuran Şeyh Abdulkâdir,

Erdirir murada ondan ayrılma.

Hacı Muhammed Bilâl-i Nâdir

HAKİKAT SIRRI ESRARIN

Anasayfa'ya dönüş
 

Hakikat sırrı esrarın, cihanda ancak ehl-i hal anlar,

Avam olan ne bilsin, hâleti aşk-ı vebal anlar.

Görür mü her taharetsiz, sanırsın âlem-i kalpde,

Okurlar Levh-i Mahfuz’un kitabın ehl-i aşk olan,

Baka camın şarabından, müyesser olmayan şahsa,

Cihanın zehrin nûş içuben biçare bal anlar

Tefekkür ede mi Seyfi rümûz-ı aşkı her âdem,

Hakîkat sözlerin her şahıs ne bilsün hoş hısal anlar.

Seyyıd NİZAM OĞLU

DERTLİYİZ SENDEN UMARIZ DERMAN

Rahmetin mevlâm daha artıktır

Gayrıdan bize hiç medet yoktur.

Dertliyiz senden umarız derman.

Hacı Muhammed Bilâl-i Nâdir Hz.

Safhayı sadrında memnû ışkın ezkârı Hû,

Gönlünün içinde dâim ârifin ezkârı Hû

Nâlândan nay aldı bağrım, durmayıp nalan eder,

Aşıka her demde Hakayık sırrını ilan eder.

Ol sebepten Kâdiriler durmayıp devran eder.

Mevleviler Mesneviler başladı ezkâra Hû

Hû deyup Hû dinle , bul anınla gurbetî,

Enbiyalar, Evliyalar buldu anınla vuslâtı.

Keşfola bu vücûdün mülküne esrarı Hû.

Güzel mevlâm ne kılayım, rızanı nice bulayım,

Seni bildir ki bileyim, yolunda canım vereyim Hu.

Gül gülistan mı olurdu nâr’ı Nemrud’a Halil,

Olmasa anın dilinde dembeden tekrarı Hû.

Hacı Muhammed Bilâli Nâdir Hz.

BİZLERİ LUTFUNDAN MAHRUM EYLEME

Anasayfa'ya dönüş
 

Cümle mahlukâtı yoktan var eden,

Nola geceler kalksam ağlasam,

Ciğerimi aşkın ile dağlasam.

Yalvarırım her işimi sağlasan,

Kesmezem ümidim vallahi vaad ettiğini verirsin,

Her işleri yaparsın, hem görürsün,

Benim ne demek istediğimi bilirsin,

Geliyor yaz, açılsın bahçeler, bağlar,

Erişsin meyveler, şenlensin dağlar,

Dağlar da sular, durmayıp çağlar,

Rızandan olanlardan eyle bizi,

Muradına erenlerden eyle bizi,

Gaziantep şehridir bizim elimiz,

Bahçemizde solmasın gonca gülümüz,

Hacı Muhammed Bilâl-i Nâdir Hz:

VÜCUDUN VARLIĞINDAN GEÇMEDİN SEN

Anasayfa'ya dönüş
 

Vücudun varlığından geçmedin sen,

Hakk’ın varlığına vardım sanırsın.

Cenab-ı Aşkı Hakk’tan içmedin sen.

Erenler meclisini gördüm sanırsın.

Bakınca kendi varlığını görürken,

Sana baktıkça sen kendini görürken,

Cenab-ı Hazrete erdim sanırsın.

Aradan gitmedikçe sayrı suyru,

Tecellî eylemez Hak zât-ı Nûr’u,

Sekiz uçmakları geçtim sanırsın.

Yürü Seyyid Nizam oğlu yarini,

Göreyim dersen ol zâtı pâki,

Aradan gitmeyince çeşmi Hakkı,

O vuslat âlemin gördüm sanırsın.

Seyyid NİZAMOGLU

GÖNÜL EĞLENMEZ ALDANMAZ

Tecellî cemal ister, Gönül eğlenmez aldanmaz.

Tesellî visal ister, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Sıva savmını kim tuttu, visâlin aydına yetti.

Cemalin vasfını işitti, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Cihanı gezsem serte ser, görünmez anda bahri ber,

Meğer yâ Rab seni özler, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Şu can kim buldu cânanın, Nider mülkü Süleyman’ı,

Oldu hasrette aşk-ı ânı, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Dembe dem fikri Mevlâ’da, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Fikrim daim seni özler, Gönül eğlenmez, aldanmaz.

Ne Tûbâ’da ne cennette, Gönül eğlenmez aldanmaz.

Hüdâî’yi nitsin ey Mevlâ, Gönül eğlenmez aldanmaz.

BU VÜCUDUN ŞEHRİNE

Anasayfa'ya dönüş
 

Bu vücudun şehrine her dem giresim gelir.

Yüzünü görmekliğe cânım veresim gelir.

Ol sultan halvetinin yedi kapısı vardurur.

Yedisinden içeri cevlan urasım gelir.

Her kapıda bin kişi, yüz bin çerisi ile,

Aşk kılıcın kuşanıp cümle kırasım gelir.

Leylâ’yı Mecnûn benim şeydâ’yı Rahman benim,

Leyla yüzün görmeğe, Mecnun olasım gelir.

Dost geldi bana mihman bunca yıl bunca zaman,

Gerçek İsmail’leyin kurban olasım gelir.

Erenlerin nazarı toprağı gevher eder,

Erenler kademinde toprak olasım gelir.

Aşk ile can sırrına Pinhan olasım gelir.

BEN DOST İLE DOST OLMUŞAM

Anasayfa'ya dönüş
 

Ben dost ile dost olmuşam, kimseler dost olmaz bana,

Münkirler bakar gülüşür, selâm dahi vermez bana,

Ben dost ile dost olayım, Ölmezden evvel öleyim,

Canımı kurban vereyim, Dünya bâki kalmaz bana.

Ben âşıkı biçareyim, Baştan ayağa yâreyim,

Ben bir deli divâneyim, Aklımda yar olmaz bana

Sanurlar ki ben deliyim, Ben dost bağı bülbülüyüm,

Mevlâ’nın kemter kuluyum, Kimse baha saymaz bana.

Derviş Yunus nice diyem, Ben bu cihanı terk idem,

ACEB BU BENİM CANIM

Anasayfa'ya dönüş
 

Aceb bu benim canım, Azab ola mı Yâ Rab?

Yoksa yedi Tâmu da, Yana kala mı Yâ Rab ?

Aceb bu benim halim, Yer altında ahvalim,

Varub yatacak yerim, Akreb dola mı Yâ Rab ?

Allah olıcak kaazi, Bizlerden ola râzî,

Görüp Muhammed bizi, Şefî ola mı Yâ Rab?

Yâ cânımı aldıkta, Asan ola mı Yâ Rab?

Yunus kabre vardıkta, Münkir , Nekir geldikte

DOĞAN SEN DOLANAN SEN

Anasayfa'ya dönüş
 

Doğan sensin Dolanan sen, ne doğar ne dolanırsın.

Mekânın lâ mekan senin, her mekânda bulunursun.

Tecellî ettiğin dosta, lutfun ile bilinirsin.

Bir gönülde sen den gayri,ağyar gidip yar olmasın.

Muhabbetin nûr’u ile, ol gönülde salınırsın

Seyyid Nizam oğlu sakın, ölem deyu gussa yeme,

Dost ilinde doğarsın sen, Gerçi bunda dolanırsın.

Seyyid NİZAM OĞLU

GÖRDÜM BİR DAĞ İÇİNDE

Anasayfa'ya dönüş
 

Adım adım ileri Bu âlemden içeri,

On sekiz bin âlemi, Gördüm bir dağ içinde.

Yetmiş bin hicab geçtim, Gizli perdeler açtım,

Ben dost ile buluştum, Buldum bir dağ içinde.

Körler gibi görmedim, Sözlerini söyleşmedim,

Musi’leyin münacat, Ettim bir dağ içinde.

Çaylar gibi çağladım, Aktım bir dağ içinde.

Bir döşek döşemişler, Nur ile bezemişler,

Dedim bu kimin ola, Sordum bir dağ içinde.

Deprenmedim yerimden Ayrılmadım Şeyhimden,

Aşktan bir kadeh aldım, İçtim bir dağ içinde.

Vardım ileri vardım, Levh’i elime aldım,

Ayetlerin okudum, Yazdım bir dağ içinde.

Kalp’ten büyük dağ olmaz, Ol Allah’a doyulmaz,

Sohbetine kanılmaz, Erdim bir dağ içinde.

Açtım Mekke kapısın , Duydum ol dost kokusun,

Erenlerin hepisin, Gördüm bir dağ içinde.

Yunus eydur gezerim, Dost iledir pazarım,

Ol Allah’ın dîdârın, Gördüm bir dağ içinde.

AŞKIN KİME YAR OLUR

Anasayfa'ya dönüş
 

Aşkın kime yar olur, daim işi zâr olur.

Durmaz gözünün yaşı, göz yaşı pınar olur.

Vay bu aşkın elleri, her kime uğrar ise,

Varını yağma eder, aklı tarımar olur.

Bu yolda canın veren, canan alır yerine,

Aşk pazarında anın, can ile Pazar olur.

İbrahim Ethem şahı, derviş eden aşkındır.

Aşkına düşen şahın, tahtı tarımar olur.

Ben de âr’ı terk edip, girdim bu dervişliğe,

Her kim senin aşkına, düştü ise bi âr olur.

Terk et Niyazi seni, bul anda ol Sultan’ı,

Her kim cânından geçer, ol vâsılı yâr olur.

Niyazî Mısrî

HAYRETTEYİM HAYRETTEYİM

Anasayfa'ya dönüş
 

Kimdir nefes alıp veren? Hayretteyim, hayretteyim.

Gözümdeki nedir basar, kulağım işitir haber,

Bu adımı kimdir atan, ağzımdaki lezzet neden?

Bu çiğneyip kimdir yutan? Hayretteyim hayretteyim.

Elimdeki kimdir tutan, tuttuğunu geri atan?

Tenimdeki canım neden, gözümdeki kanım neden?

Bu dînim imanım neden? Hayretteyim hayretteyim.

Seyyid Nîzam oğlu hemân, her iş Hakk’ın tutma gümân,

Yâ pes nedir? yahşi yaman, Hayretteyim hayretteyim.

Seyyid NİZAM OĞLU

GEL GÖR BENİ AŞK NEYLEDİ

Anasayfa'ya dönüş
 

Ben yürürüm yane yane Aşk boyadı beni kâne ,

Ne akîlem ne divâne, Gel gör beni aşk neyledi.

Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi,

Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk neyledi.

Akan su gibi çağlarım, Dertli yüreğim dağlarım,

Şeyhim anuben ağlarım, Gel gör beni aşk neyledi.

Yâ elim al kaldır beni, Yâ vaslına erdir beni,

Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk neyledi.

Ben yürürüm ilden ile, Şeyh anarım dilden dile,

Gurbette halim kim bile, Gel gör beni aşk neyledi,

Mecnun oluben yürürüm, O yâri düşde görürüm,

Uyanıp melûl olurum, Gel gör beni aşk neyledi.

Benzim sarı gözlerim yaş, Bağrım yâre ciğerim taş,

Halim bilen derdli kardaş Gel gör beni aşk neyledi.

Aşkın beni mest eyledi, Aldı gönlüm hast eyledi,

Öldürmeye kast eyledi, Gel gör beni aşk neyledi.

Baştan ayağa yâreyim, Gel gör beni aşk neyledi.

YA BEN NİCE DÖNMİYEYİM

Anasayfa'ya dönüş
 

Bir derdliyim derdim vardır. Ya ben nice dönmiyeyim.

Her dem işim âhu zardır. Ya ben nice dönmiyeyim.

Aşk odu yürekte yanar, beni gören mecnun sanar,

Gel şekki gönlünden gider, mü’minlerde inkâr nider.

Melekler arş-ı devreder. Yâ ben nice dönmiyeyim.

Biziz ümmeti Nâciler, din yolunda duacılar,

Kâbe’de döner hacılar, Yâ ben nice dönmiyeyim.

Bu sırra münkirler ermez, dost yüzünü körler görmez.

Çarh-ı felek döner durmaz. Yâ ben nice dönmiyeyim.

Yeller eser deniz coşar, ırmaklar dağlardan aşar.

Döne döne sular taşar. Yâ ben nice dönmiyeyim.

Seyyid Nizam oğlu tekdir. Münafığın işi şekdir.

Evvel ahır dönmek hakdır. Yâ ben nice dönmiyeyim.

Seyyid NİZAM OĞLU

BİLDİR BANA MEVLÂM SENİ

Anasayfa'ya dönüş
 

Hacem senin müştakınım, bildir bana mevlâm seni.

Eğerçi sevgin candadır, bilmem mekânın kandadır.

Gözüm yüzünden ırmayam, hiç senden ayrı görmeyem.

Seyyid Nizâm oğlu yanar, seni bulam deyu döner.

Seyyid NİZAM OĞLU

Kalbimde uçağım var. Bu sinemde dağım var.

Ateşten tuzağım var mevlâm. Hep Yânemiyem bilmem.

Hep canıma bab oldu mevlâm. Viranemiyem bilmem.

Bir şâmı seher zârım. Kış eylemez ol zârım.

Bakmaz bana hünkârım. Biçaremiyem bilmem.

Aşık Nûri

İsteyen yarın, terk eyler varın, bulsa didarın, saklar esrarın,

Bakmayan cana, erdi canana, gelir meydana, terk edip arın.

Ârif ol ey dil, ola gör kâmil, ben diyen gafil, utanır yarın,

Gel Hüdâî’den al haberi bir kez, Hakk’ı isteyen koysun inkârın.

VASIL OLMAZ KİMSE HAKK’A

Anasayfa'ya dönüş
 

Vasıl olmaz kimse Hakk’a, cümleden dûr olmadan,

Kenz açılmaz her gönülde, Tâ ki pürnûr olmadan.

Padişah konmaz saraya, hane ma’mur olmadan,

Mû’tû kable ente mû’tû, sırrına mahzar olan.

Gördü anlar haşri neşri,

Seyyid NİZAM OĞLU

MÜLKİ BEKADAN GELMİŞEM

Anasayfa'ya dönüş

Mülk-i Bekadan gelmişem, Fanî cihânı neylerim

Ben dost cemalin görmüşem Hûr’u cenânı neylerim.

Vahdet meyinin cur’asın, Ma’şuk elinden içmişem,

Ben dost kokusunu almışam Misk-i Hıtâ’nı neylerim.

Mûsâ’yı didar olmuşam Ben “lenterani” neylerim.

Eyyub’leyin maşukumun, Cevrin tahammül eyledim,

Cercis’leyin Hak yoluna, Çıkmayan canı neylerim.

İbrahim’im Cebrail’e Hiç ihtiyacım kalmadı,

Muhammed’im dosta giden Ben tercümanı neylerim.

İsmâil’im Hak yoluna Cânımı kurban eylerem,

Çünkü bu can kurban sana Ben koç kurbanı neylerim.

Aşık Yunus ma’şuk ile Vuslat bulunca mest olur,

Ben şişeyi vurdum taşa, Âr’ı namûs’u neylerim.

ALLAH’I SEVEN AŞIKLAR

Anasayfa'ya dönüş

Terk eyler baş ile cânı, Âllah’ı seven âşıklar,

Neylesin iki cihanı, Allah’ı seven aşıklar.

Elden kor mülk ile mâlı, terk eder ehl’ü ayali,

Mevlâsı ile olur hâli, Allah’ı seven âşıklar.

Topraktır yerde yüzleri, Allah’ı seven âşıklar.

Erenler yoludur yolu, bunlardır dîdar bülbülü,

Hak’dan gönülleri dolu, Allah’ı seven âşıklar.

Evliya durur her biri, ne gılman ister ne hûri,

Maksudları Hak dîdarı, Allah’ı seven âşıklar,

Seyyid nizâm oğlu yine, Hakk’a gider döne döne,

Kül olmuşdur yâne yâne, Allah’ı seven Aşıklar.

Seyyid NİZAM OĞLU

EY NOKTA-İ HAKİKAT SENSİN SEVAD-I AZAM

Ey nokta i hakikat sensin sevad-ı a’zam

Esmâsını bil cümle Hakk, insana teslim etti bak,

Terk etti emri Hakk’ı, şeytana uydu o her dem.

Ademdedir keramet, âdemden iste Hakk’ı,

Ben âdem-i yarattım dedi, Hüdâ mükerrem.

Kâbe yerinden aldı, Hak Adem’in toprağın,

Kaküllerini kaldır şahım, cemâlin örtmüş,

Seyyid Nizâm oğlu’na göster, yüzünü bir dem.

Seyyid NİZAM OĞLU

BU AŞK BİR BAHRİ UMMANDIR

Bu aşk bir bahri ummandır, Buna haddi kenar olmaz.

Delilim sırrı Kur’andır. Bunu bilende âr olmaz.

Eğer aşık isen yâre, sakın aldanma ağyâre,

Düş İbrahim gibi nâre, Bu gülşen de yanar olmaz.

Kıyamazsan baş’ü câna, uzak dur girme meydana,

Bu meydanda nice başlar, kesilir hiç soran olmaz.

Dost yolunda ölenlere, kan bahası dinar olmaz.

Bak şu Mansur’un işine, halkı üşürmüş başına,

Enel-Hakk’ın firâşına, düşenlere tımar olmaz.

Seyfullâh sözünde mesttir, Şeyhinden aldığı destdir.

Seyyid NİZAM OĞLU

DOSTA GİDELİM DOSTA

Yad olma bilişelim, Dosta gidelim dosta.

Ol iller gayet tatlı, biz olmayalım yadlı,

Sen gel başı devletli, Dosta gidelim dosta.

Dosta doğru yol oldu, Dosta gidelim dosta.

Aşık Yûnus varalım, divanına duralım,

Her kaçan anarsam seni, Kararım kalmaz Allah’ım.

Senden başka gözüm yaşın, Kimseler silmez Allah’ım

Senin aşkına dokunan, kendini bilmez Allah’ım.

Sen yarattın bu cihanı, Sen yarattın cism-i cânı,

Mülk senindir kerem kânı, kimsenin olmaz Allah’ım.

Aşkın bahrine dalmayan, Cânını feda kılmayan,

Senin cemâlin görmeyen, Meydana gelmez Allah’ım.

Açılır bağı bostanın, okunur dilde destanın,

Sen baktığın gülistanın, gülleri solmaz Allah’ım.

Aşık Yunus seni ister, Lutfeyle cemâlin göster,

Cemâlin gören aşıklar, Ebedî ölmez Allah’ım.

BİZİ MAHRUM EYLEME

Benim günahım çoktur, Hadd’ü payanı yoktur,

Senin fazlın artıktır, Bizi mahrum eyleme.

Halâs eyle nârından, Ayırma civarından,

Cennet’te dîdârından, Bizi mahrum eyleme.

Bencileyin düşküne Aklı gitmiş şaşkına,

Dost Muhammed aşkına, Bizi mahrum eyleme.

Lutfun dileriz niçûn, Kerimsin anın içün,

Bin bir adın hakkı içün, Bizi mahrum eyleme.

Yunus’un bu nefsinden, Temennâsı bu senden,

Arş-ı âlâ gölgesinden, Bizi mahrum eyleme.

SENDEN MİDİR (ALLAHIM) BENDEN MİDİR

Anasayfa'ya dönüş

Yandıklarım şâm-ı seher, senden midir(Allahım), benden midir?

Başımdaki aşk’dan eser, senden midir (Allahım), benden midir.?

Terk ettiğim cân-ı teni, yok etdiğim, hem ben beni,

Her gördüğüm sanmak seni, senden midir(Allahım), benden midir?

Bağrımdaki başım benim, gözümdeki yaşım benim.

Ah oldu yoldaşım benim, senden midir(Allahım), benden midir?

Nâlânım erdi göklere, düşmeli oldum dağlara,

Erişdiğim bu çağlara, senden midir(Allahım), benden midir?

Seyyid Nizam oğlu’n sana, al benliksiz senden yana,

Sen ben sözü bilmem bana, senden midir(Allahım), benden midir?

Seyyid NİZAM OĞLU

DERDİ HAKK’A TALİB OL

Anasayfa'ya dönüş

Mihnetlere ragıb ol, Asana erem dersen.

Hakk yolu belâlıdır, her kârı cefalıdır.

Canından ümidi kes, cânana erem dersen.

Bu yolu bil ondan gel, deryayı bul ondan gel,

Mısrî koy bu sevdayı, hem ucuple riya’yı,

Terk eyle sen sıva’yı, Subhana erem dersen.

CAN YİNE BÜLBÜL OLDU

Anasayfa'ya dönüş

Can yine bülbül oldu, har açılıp gül oldu.

Oynadı çün nâr-ı aşk kaynadı ebhâr-ı aşk,

Her yâneye çağlayub, aktı gözüm sel oldu.

Gönül bu bahre daldı, dilim tutuldu kaldı.

Girdim ânın zikrine, azalarım dil oldu.

Ferhad bu gün ben oldum, varlık dağını deldim.

Geç ak ile karadan, halkı bırak aradan,

Yüz bin cefa kılsan bana, senden yüzüm döndürmezem

Canım dahi alır isen, senden yüzüm döndürmezem.

Seni severim can ile, kul olmuşam kurban ile,

Kanım döküp kurban eyle, senden yüzüm döndürmezem.

Aşıklara yoktur kalem, senden yüzüm döndürmezem.

Vallahi ki canlar canısın senden yüzüm döndürmezem.

Aşık Yunus gerçek isen, Hak yoluna sâdık isen,

Hizmetine lâyık isen, senden yüzüm döndürmezem.

Sensin kerim sensin rahim, Allah sana yalvarayım,

Senden artık yok mededim, Allah sana yalvarayım.

Dikildi şol kefen donum, Geri kaldı hânumânım,

Hazrete yöneldi canım, Allah sana yalvarayım.

Tenimde canım urulur, Dilimin tengi burulur,

İki gözlerim süzülür, Allah sana yalvarayım.

Yakın hısmını kayırır, Allah sana yalvarayım.

Sulâhayı götürdüler, Musallaya yetirdiler,

Denlü tekbir getirdiler, Allah sana yalvarayım.

Varıp mekânıma düşüp, İndirdiler beni şaşıp,

Toprağım örterler üşüp, Allah sana yalvarayım.

Kaldım bir karangu yerde Ayrık varılmaz ol yurda,

Sataştım onulmaz derde Allah sana yalvarayım.

Amelimden yok mededim, Allah sana yalvarayım.

Sekiz Uçmak yedi Tamu, Bir yere birikmiş yolu,

Her birisi yüz bin çarşı, Allah sana yalvarayım

Yunus EMRE sen bu sözü, Cansız izledin bu izi,

Hazretine tuttum yüzü, Allah sana yalvarayım. .

VARSAM BİR ÂLİME SORSAM HALİMİ

Nefs elinden yanılmışım yolumu,

Yüzümü yerlere sürsem ağlasam,

Günahlarıma da tevbe eylesem,

Doğru yol kandedir diye sorsam,

Eyvah ki kendi özüme kıymışım,

Günahım çok amellerim bilmişim,

Elim ile cehenneme girmişim,

Yunus eydur hele sen de varırsın,

Başa neler gelir onda görürsün,

Orada bilirsem yüzüm karasın,

Her kaçan anarsam seni kararım kalmaz Allah’ım,

Senden ayrık gözüm yaşın kimseler silmez Allah’ım.

Senin aşkına tutulan kendini bilmez Allah’ım.

Sen yarattın cism’ü cânı sen yarattın bu cihanı,

Mülk senindir kerem kânı kimsenin olmaz Allah’ım.

Okunur dilde destanın açıldı bağı bostanın,

Sen baktığın gülistanın, gülleri solmaz Allah’ım.

Aşkın bahrine dalmayan, canını kurban kılmayan,

Senin cemalin görmeyen, meydana gelmez Allah’ım.

Zâr olur âşıkın işi durmaz akar gözü yaşı,

Senden ayru düşen kişi, didarın görmez Allah’ım.

Aşık Yunus seni ister, lütuf eyle cemâl göster,

Cemâl’in gören aşıklar, ebedî ölmez Allah’ım.

AŞKINI VER ŞEVKİNİ VER

Anasayfa'ya dönüş

Yâ Rabbi dilerim, Aşkını ver şevkini ver,

Fazlından umarım Aşkını ver şevkini ver.

Tâ bula can seni, aşkını ver, şevkini ver.

Yolunda aşıklar, derdinle yanıklar,

Canlardan geçtiler, aşkını ver, şevkini ver.

Hubbunu ata kıl, aşkını ver şevkini ver.

Derviş Yunus kulun, nazar eyle haline,

İrgürsin vaslına, aşkını ver, şevkini ver.

Alman tenden canımı, Aman Allah’ım aman,

Görmeden cânânımı, Aman Allah’ım aman,

Cânım onda vereyim, Aman Allah’ım aman.

Ahım onda vereyim, Melekleri yakmasın,

Felekleri yakmasın, Aman Allah’ım aman.

Zâr eyleme işimi, Zehr eyleme işimi,

Dökme kanlı yaşımı, Aman Allah’ım aman.

Yunus cânın şükrâna, kurban etsin cânâna,

Atma daim hicrâna, Aman Allah’ım aman.

BANA ALLAH’IM GEREK CİHAN KÂR ETMEZ

Anasayfa'ya dönüş

Aşık oldum ben Allah’ın adına ,

Doyamadım lezzetine tadına,

Bana Allah’ım gerek cihan kâr etmez.

Benim gönlüm didar ister eğlenmez.

Allah Allah derde her an yanarım,

Allah’ı andıkça kalmaz kararım,

Bir od’a düşmüşem daim yanarım,

Bana Allah’ım gerek, cihan kâr etmez.

Benim gönlüm didar ister, eğlenmez.

Derviş oldum gezdim dağ ile taşı,

Irmak oldu aktı gözümün yaşı,

Terk eyledim, ana baba bacı kardaşı,

Bana Allah’ım gerek, cihan kâr etmez.

Benim gönlüm didar ister, eğlenmez.

MEVLÂM VER AŞKINI BANA

Mevlam ver aşkını bana, hayranın olayım senin,

Bülbül gibi cemaline, nâlânın olayım senin,

Yandır beni yandır beni, aşk meyine kandır beni,

Sarhoş edip döndür beni, mestanın olayım senin.

Mansûr’um aşkın dârına, mahzar olup dîdarına,

Al bende benlik kalmasın, kimseler halim bilmesin,

Nâm’u nişânım kalmasın, pinhânın olayım senin.

Bu can kuşun sana uçur, aşk mey’inden bana içir,

Bu tac’u hırkadan geçir, üryanın olayım senin.

Vasleyle yâri yârine , koma bu günü yarına,

Yak beni aşkın nârına, bûryanın olayım senin.

Seyyid Nizam oğlu hocam, ayırma kendinden yücem,

Eğer gündüz, eğer gecem, mihmanın olayım senin.

Seyyid NİZAM OĞLU

EY ALLAH’IM BENİ SENDEN AYIRMA

Ey Allah’ım beni senden ayırma,

Beni senin dîdarından ayırma,

Seni sevmek benim dînim imanım,

Balığın canını suda dediler,

Sararıp ben soldum, döndüm hazana,

Eşrefoğlu senin kemter kulundur,

Eşref oğlu RUMİ

GÖSTER CEMALİN NURUNU

Anasayfa'ya dönüş
 

Göster cemalin nûrunu, şevk eylesin aşıkların,

Kes gayrıdan gönüllerin, zevk eylesin aşıkların.

Aç gözlerinin perdesini, gark eyle gel envârını,

Göster cemâlin nûrunu, azm eylesin aşıkların…

Bahr’i muhite gark edip, ummana sal canlarını,

Umman içinde kendini, bûy eylesin aşıkların…

Sensin yine seni bilen, sabreylesin aşıkların…

Doymadı dağlar nûruna, yunuben mahvoldular,

Yanuben kül olmayı, daim diler aişıkların….

Olan cemaline hicap, varlığıdır dervişlerin,

Bunların af varlığını bulsun, fenâ aşıkların…

Lutfedip A’ya, gani görsün, yüzün aşıkların…

Gece gündüz döne döne, istediğim Hak’tır benim.

Allah deyip yana yana, istediğim Hak’tır benim.

Yoluna terk edip cânı, akıdıp gözümden kanı,

Ah eyleyip dünü günü, istediğim Hak’tır benim.

Münkirler aşk halini bilmez, münafıklar yola gelmez.

Ağlar bu gözlerim gülmez, istediğim Hak’tır benim.

Ko’n yanayım kül olayım, taşkın akan sel olayım.

Çiğneteyim yol olayım, istediğim Hak’tır benim.

Seyyid Nizâm Oğlu yürü, bulagör kendinde yâri,

YA RAB BANA DERDİN VER

Dîdarın görenlere, özge seyran gerekmez.

Zahir sultanlarından mansıb olmazsın diyen,

Benim sultanım birdir, iki sultan gerekmez.

Nefsimle çok itiştim, âhır yandım tutuştum,

Bâki câna yetişdim. Bu fâni can gerekmez.

Kevn’ü mekân ben oldum. İki cihan gerekmez.

Ne eyi ne yahşiyim, ne dostum ne nâşiyim.

Bir yok olmuş kişiyim. Issı ziyan gerekmez.

Ben çıkdım bu aradan, kaldı beni yaradan,

Ol’dur eyleyip eden, şekk’ü güman gerekmez.

Bir zerre aşkın yeter, Dîn’ü îman gerekmez.

Seyyid Nizâm Oğlu

MEVLAM GÖRELİM NEYLER

Hakk şerleri hayreyler,

Arif anı seyreyler,

Sen Hakk’a tevekkül kıl,

Her işine râzı ol,

Deme niçin şu şöyle,

Her işleri fâyıktır.

Birbirine lâyıktır.

Neylerse muvafıktır.

Bir işi murad etme,

Hakk’tandır o, reddetme,

Sen nefsine yan çıkma,

Öğren edeb-i hulk-i

Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz: