Sağlık safalık ile aştık elhamdülillâh.

Beri gel barışalım, yad isen bilişelim,

Atımız eğerlendi, estik elhamdülillâh.

Kuru iken yaş olduk, kanatlandık kuş olduk,

Bir birimize eş olduk, uçtuk elhamdülillah.

Vardığımız illere, şol safa gönüllere,

Halk’a tapduk manisin, saçtık elhamdülillah.

İndik Rum’u kışladık, çok hayır şer işledik,

Taptuğ’un tapusuna, kul olduk kapusuna,

Yunus EMRE

Anasayfa'ya dönüş

Nefs-i Emmare’den kurtulmadıkça.

Alıp nasihattı koyup beynine,

Tarikat zincirin takıp boynuna,

Nazar kılıp ağrına yeğnine,

Gidip kantarlara tartılmadıkça.

Sonra meyil edip engine akıp,

Vücûdu hicrânı odlara yakıp,

Kâmil meclisinde oturup kalkıp,

Böyle olanların ziyanı nerde,

Bürümesin gözünü hırs ile perde,

Kafadan söyleme gezdiğin yerde,

Huzur’u Rabıta eylemedikçe.

Aç gözünü uyma sakın şeytana,

Hem sen tanı hem de tanıt ıhvana,

Huzur’u Rabıta eylemedikçe.

Pirimiz Geylâni şeyhimiz Nâdir,

Cihanı dolaşsan hakikat budur,

Azıtıp gideni düzelten odur,

Sen kendini bilmezmisin kardeşim,

Bu yola koymuşun can ile başın,

Acep bu hal ile biter mi işin

Bilmez mi Pirimiz bizdeki halı,

Severim şeyhimi demiştin hanı,

Büyükten küçüğe sev bu ıhvanı,

Yeter artık daha söylemem gayrı,

DERVİŞ

Anasayfa'ya dönüş

Aşk nedir bilmeyenler, ana gülegen olur.

Sakın gülme sen ona, iyi değildir sana,

Adam neye gülerse, başa geleğen olur.

Aşık lâ mekan olur, dünya terkini urur,

Ah bu aşkın illeri, her kime uğrar ise,

Bir kişi aşık olsa, aşk deryasına dalsa,

Ol deryanın dibinde, Cevher bulagan olur.

Derviş Yunus sen dahi, incitme dervişleri,

Yûnus EMRE

Anasayfa'ya dönüş

Erenler meclisinde hu diyenler Kâdirilerdir.

Çekerler nâra’yı ya hû geçip hem can ile serden,

Yanıp aşkı ilahi ile dönenler Kadirilerdir.

Gürûhu dervişanın zül cenahı hem zahiri batın,

Sıratı cümleden evvel geçenler Kadirilerdir.

Ederler Tâlibi irşad, hem de rûzi şeb amma,

Ve lâkin hasmını berbat edenler Kadirilerdir.

Eğer feryad edip dersen, medet ya Gavsu Geylâni,

Senin imdadına derhal gelenler Kadirilerdir.

Aliyyül Murtazanın nesli pâk-i Seyyid-i âlem,

Târik-i Mustafa’ya baş eğenler Kadirilerdir.

Kelimullah ile hem bezm olup ervâh-ı âlemde,

Bu sırr-ı Nûr’u Ahmed’den alanlar Kadirilerdir.

Eğer ki hükmü işler şarka garba hem bilâ şüphe,

Ânın içün cümleye ser taç olanlar Kadirilerdir.

Rıza müştâk-ı Pirandır esiri Gavs-u Geylâni,

Anasayfa'ya dönüş

İki cihanı neder

İki cihandan öte,

Yolları dervişlerin.

Dervişlerin dilinden,

Feriştahlar anlamaz.

Pünhanı dervişlerin.

Hızır’a yoldaş olmaz,

Mûsâ’ya sırrın vermez,

Lisanın dervişlerin.

Dervişleri Hakk sever,

Allah’a doğru gider,

Yolları dervişlerin.

Bu Eşrefoğlu Rumi

Dervişlerin küçüğü,

Anasayfa'ya dönüş

Elleri yeşil asalı, Bize dervişler gelir.

Dervişler sürer safa , hükmeder kaf’tan kaf’a,

Bize geldi Mustafa, Bize dervişler gelir.

Üçler yediler kırklar, Yüzü nûrlu balıklar,

Ak sakallı pirler, Bize dervişler gelir.

Bölük bölük dervişler, Hakk’ın buyruğun işler,

Mü’min eder kardaşlar, bize dervişler gelir.

Yunus EMRE

Anasayfa'ya dönüş

Bağrı anın yanık gerek,

Hem yolunda sadık gerek,

Can gözleri açık gerek.

Aşk ateşinde eriye,

Altun gibi sızmak gerek.

Candan gör şeyhinin özün,

Ayırma izinden izin,

Mürşid-i Kâmil’in sözün,

Atılmış ok bilmek gerek.

Karnını tok bilmek gerek.

Niyazi MISRÎ

Anasayfa'ya dönüş

Dünya ile başım hoş, dostu sever geçerim.

Sofuyum der gezerim, Hırkam tacım düzerim.

Nice gönül bozarım, dostu sever geçerim.

Dışım eyidir eyi, içim dop dolu ayı,

İnanmanız sözüme, bakmanız dış yüzüme,

İçimde bin putum var, dostu sever geçerim.

Nesne yoktur hal’ımda, dostu sever geçerim.

Nefsim beni azdırdı, bir kıl ile gezdirdi,

Seyyid Seyfi yarimi, isterim didârını,

GÜL DALINA GÜL DALINA

Anasayfa'ya dönüş

Gül bakalım gül halına.

Sırtında vardır hırkası,

Onlardır insanın hası,

Dünya imtihan dünyası,

Gel gülme derviş halına.

Dilinde Mevlâ’yı söyler,

Daim Allah’ı zikreyler,

Hakk’ın nûr’una boyanmaz,

Boyanda gel Hakk yoluna.

Anasayfa'ya dönüş

Gözü dolu yaş gerek,

Koyundan yavaş gerek

Sen derviş olamazsın,

Sen Hakk’ı bulamazsın.

Döğene elsiz gerek,

Söğene dilsiz gerek,

Derviş gönülsüz gerek,

Sen derviş olamazsın,

Sen Hakk’ı bulamazsın.

Doğruya varmayınca,

Mürşide ermeyince,

Sen derviş olamazsın,

Sen hakk’ı bulamazsın.

Derviş Yunus gel imdi

Ummana dalmayınca,

Sen derviş olamazsın,

Sen Hakk’ı bulamazsın.

Yunus EMRE

İNCİTME GEL DERVİŞLERİ

Anasayfa'ya dönüş

Cümle alem muştak durur, Görmekliğe dervişleri.

Ay ve güneş maşuk durur, Dervişlerin sohbetine,

Feriştahlar tesbih okur, Zikrederler dervişleri.

Ol Muhammedil Mustafa, Derviş idi gönlü safa,

İstersen ondan vefa, İncitme gel dervişleri.

İncidirsen ah ederler, Gözsüz olasın yedeler,

Aslın kökün kurudalar, İncidirsen dervişleri.

Derviş oku uzak atar, Deymeden hiç cana batar,

Gafil olma yırtar tutar, Hor görme gel dervişleri.

Tersalar tevbeye gelir, Taht ıssılar zebûn olur,

Dağlar taşlar secde kılur, Göreceğiz dervişleri.

Yer gök eder hırka hakkı, Himmetleri olsun bâki,

Çün padişah oldu sâkî, Esrüdîler dervişleri.

Dört kitabın manasını Günde bin kez okur isen,

Yarın piranı görmezsin, Sevmezsen dervişleri,

Bu dervişler bir kuşdürür, Allah ile bilüşdürür,

Bilmeyene bir düşdurur, Kande göre dervişleri.

Dertli kişi bilir bizi, Daim sorar halimizi,

Kördür münkirlerin gözü, Görmeyiser dervişleri.

Yunus eydür bu aşk geldi, Ölmüş canım diri kıldı,

Yunus EMRE

Anasayfa'ya dönüş

Anasından doğup dünyaya geldi,

Melekler altına kanadın yaydı,

Resûlün hırkasın tâcını giydi,

Ak nurdan beni var o sağ elinde,

Veys sultan derler Hak divanında,

Sabah namazını kılar giderdi,

Gizlice Rabbına niyaz ederdi,

Anın işi gücü deve güderdi,

Anında nısfını zekat ederdi,

Elinde asası hurma dalından,

Eğninde hırkası deve yününden,

Yemen illerinde Veysel Kâranî.

Cennetlik eylemek ümmeti kasdı,

Hakk’ın sevgilisi, Habîbin dostu,

Anasından destûr aldı durmadı,

Kâbe yollarını geçti boyladı,

Geldi ol Resûlün evde bulmadı,

Veys’in nûr’unu kapıda gördü,

Sordu Fatıma’ya eve kim geldi,

Yûnus eydur gelin biz de varalım,

Ayağın tozuna yüzler sürelim,

Hak nasip eylesin komşu olalım,

Yûnus EMRE

Anasayfa'ya dönüş

Tanıyuben şimdiden Varup yetesim gelir.

Sırat kıldan incedir kılıçtan keskincedir,

Varıp anın üstüne, evler yapasım gelir.

Altında gayya vardır, İçi nar ile pürdür,

Varıp ol gölgelikte, Biraz yatasım gelir.

Ta’n eylemen hocalar, Hatırınız hoş olsun,

Varuben ol Tamu’da biraz yatasım gelir.

Andan Cennete varam, Cennette Hakkı görem,

Hûri ile gılmanı, bir bir koçasım gelir.

Derviş Yunus bu sözü, Eğri büğrü söyleme,

Yûnus EMRE

Kande gideyim, aşkın elinden.

Dinle zârımı, Kodum ârımı,

Verdim zârımı, Aşkın elinden.

Varım vereyim, Kadre ereyim,

Uryan olayım, Aşkın elinden.

Meskenim dağlar, Göz yaşı çağlar,

Durmaz kan ağlar, Aşkın elinden.

Kadim yay oldu, bağrım nay oldu,

Yunus’un sözü, Doğrudur özü,

Yûnus EMRE