VARINI YAĞMA EDEN, TALİB-İ YEZDAN OLUR
Anasayfa'ya dönüş
 

Varını yağma eden,

Cân-ı cihandan geçen,

Vâsılı cenan olur.

Cifeden ol gıl beri,

Râhı Hûdâ leşkeri,

Ardına ağyarı at,

Eyleme fevt fırsatı,

Zikre çalış ey püser,

Sonra peşiman olur.

Gaflet ile bitmez iş,

Durma birader çalış,

Ehl-i sülûka karış

Rengine aşkın boyan,

Yolda kalağan olur.

ÖMRÜN GELDİ GEÇTİ HABERİN VAR MI?

Ömrün geldi geçti haberin var mı?

Bir haber aldın mı sırrı vahdetten,

Ömrün geldi geçti haberin var mı?

Misafirhanedir burada kalınmaz,

En son fenâ’dır murad alınmaz,

Kafile kalkınca geri dönülmez.

Kervan başı göçtü haberin var mı?

Azığın var mıdır yola gitmeye,

Döşeğin hazır mı serip yatmaya,

Toprak ağzını açmış haberin var mı?

Masiyet yükünü aldın boynuna,

Hiç ölüm korkusu gelmez aynına,

Felek birkaç arşın bezle eynine,

Yakasız don biçer haberin var mı?

Derviş Yunus senden evvel gelenler,

Ecel câmın (şerbetin) içmiş haberin var mı?

DÜNYAYA BAKTA İBRET AL

Anasayfa'ya dönüş

Daim ayına-i dünyaya bakta ibret al.

Arif isen çekme zerrece fenâ’nın mihnetin,

Herkesin Yâr-ı Hûdâ’dır elbet verir kısmetin,

Görmek istersen Cenab-ı Kibriya’nın hikmetin,

Yel götürdü tahtını hani Süleyman’ı zaman,

Aç gözünü devleti İskender’e bakda ibret al.

Derviş Yunus gel güvenme bu fâni mihnetine,

Padişah olsa da derler er kişi niyetine,

AŞK ATEŞİNE YANMAYI PERVANEDEN ÖĞREN

Aşk ateşine yanmayı pervâneden öğren

Sermest oluben coşmayı divaneden öğren.

Mecnun gibi ol şevk ile vâlihu hayran,

Namusunu terk etmeyi humhaneden öğren.

Yoklukta etmiş gene-i ezel varlığı ey dost,

Yokluk nice olur var yürü viraneden öğren.

Hûn eyle gözünün yaşını ayaklara düş gez,

Seyretmeyi elden ele peymâneden öğren.

Nûş eyle Nizam oğlu yürü bâde-i aşkı,

Şûride vû şeydalığı mestâneden öğren.

Seyyid NİZAMOĞLU

BEHEY AŞIK HAKK’I BULAM MI DERSİN

Anasayfa'ya dönüş

Behey aşık Hakkı bulam mı dersin,

Hakk’a layık amel işlemeyince,

Tarikat sırrına erem mi dersin,

Kâmil Mürşid sana söylemeyince.

Gönül kuşu uçar gider bilinmez,

Başlı suların ayağı bulunmaz,

Elekten eleğe konup elenmez,

Değirmene varıp un olmayınca.

Özenirsen kardeş tevhide özen,

Tevhid’dir nefsinin kal’asını bozan,

Hiç kendi kendine kaynar mı kazan,

Etrafın ateş eylemeyince.

Kişi kendi kalbin evin düzemez,

Hakk’ın takdirini kullar bozamaz,

Tarikat ummandır dalıp yüzemez,

Aşkın deryasını boylamayınca.

Aşkın galip geldi yüreğim harlar,

Aşık olan Ar’ı namusu neyler,

VAY BU AŞKIN ELLERİ

Anasayfa'ya dönüş

Vay bu aşkın ellerı, her kime uğrar ise,

Varını yağma eder, aklı tarumar olur.

Aşkın kime yar olur, daim işi zâr olur.

Durmaz gözünün yaşı, göz yaşı pınar olur.

Bu yolda canın veren, cânan alır yerine,

Aşk pazarında anın can ile Pazar olur.

İbrahim ethem şahı derviş eden aşkıdır,

Aşkına düşen şahın, tahtı tarumar olur.

Ben de terk edip âr’ı girdim bu dervişliğe,

Her kim senin aşkına düştüyse bi âr olur.

Terk et Niyazî seni, bul anda ol cananı,

Her kim cânından geçer, ol vâsıl-ı yâr olur.

İLM-Ü AMEL GÖNÜLDE ÂLİME MEŞ’ALEDİR

İlm-ü Amel gönülde alime meş’aledir,

Amelsiz olan ilmin başda bir meşgaledir.

Güft ile gû’sı anın bir kuru velveledir.

Aşk unutturdu benim yazdığım okuduğum,

Derya’yı vahdet benim varlığım yoğ eyledi.

Eğer sende istersen ardım sıra geledur.

Evvelü ahir ilmini bir elifdir öğrendim.

Dört kitabın manasını bildim bir mes’eledir.

Ben benden geçmeyince andan haber almadım,

Sen de terk et senliğin terk etmezsen biledir.

Mürşide varmayınca her çektiğin belâ’dır.

Seyyid Nizam oğlu var kaalini hâl edegör,

Hakk nazarı hal edir sanma gıylu gâledir.

Seyyid NİZAM OĞLU

Ma’nâ bahrine daldık, Vücud şehrini gezdik,

Bu ciğer ten gönülleri, Tahtesserâ hep yerleri,

Yetmiş bin hicapları, Cümle vücudda buldum.

Yedi yer yedi göğü, Dağları denizleri,

Uçmak ile Tamu’ya Gökte yedi yıldızı,

Levh’te yazılan sözü, Cümle vücudda bulduk.

Mûsâ çıktığı Tûr’u, Gökte beyt’ul ma’muru,

Tevrat ile İncil’i, Furkân ile Zebur’u,

Bunlardaki buyruğu, Cümle vücudda bulduk.

GÜLME GÜLME AĞLA GÖNÜL

Anasayfa'ya dönüş
 

Bu fena da bir garipsin, Gülme gülme ağla gönül,

Derdin dahi çoktur senin, Gülme gülme ağla gönül.

İşi gücü cevri cefa, Dünya kime kıldı vefâ,

Kani Muhammed Mustafa, Gülme gülme ağla gönül.

Ebû Bekir Sıddık velî Oldur Peygamberin yâri,

Kani Ömer Osman Ali, Gülme gülme ağla gönül.

Onlar cihana geldiler, Hep gittiler kalmadılar,

Ağladılar gülmediler, Gülme gülme ağla gönül.

Bir gün ola ecel gele, Kullar kulluğunda kala,

Cümle mahluk toprak ola, Gülme gülme ağla gönül.

Aşık Yûnus söyler sözün, Hemen toprak beller özün,

Eğer yazın, eğer kışın, Gülme gülme ağla gönül.

GİDERİM YOKUŞA GELDİM

Anasayfa'ya dönüş

Beni bunda veriben ben, Bilürem inişe geldim,

Kararım yok bu dünyada, Giderim yokuşa geldim.

Dünyaya çok gelip gittim, Erenler eteğin tuttum,

Kudret ününü işittim, Kaynayuben cuşa geldim.

Sert söz ile gönül yıktım, Od oldum canları yaktım,

Sırrımı âleme çaktım, Bu halka ben koşa geldim.

Ben kim oldum İdris terzi, Şit oldum dokudum bezi.

Davud’un yanık âvâzın, Dinleyerek coşa geldim.

Mûsâ oldum Tur’a vardım, Koç oldum kurbana geldim,

Ali olup kılıç saldım, Meydana savaşa geldim.

Âşık oldum şol ay yüze, Nisâr oldum şol ağza,

Nazar kıldım kara göze, Siyah oldum kaşa geldim.

Deniz kenarında ova, Kuyuda işliyen kova,

İsâ’nın ağzında dua Ol dem bile aşa geldim.

Ay olup âleme doğdum, Bulut olup göğe ağdım,

Yağmur olup yere yağdım, Nûr oldum güneş’e geldim.

Kaalu kılden geçenlere, Yolda gözün açanlara,

Anlayuben seçenlere, Vak’a oldum düşe geldim.

Benim derdliler dermanı, Benim mührü Süleyman’ı,

Benim Mûsâ’yı umrânı, Tûr dağında aşa geldim.

Yolum sana oldu durak, Gel kalma sen bana ırak,

Yûnus Emre dilinde Hak, Olup dile düşe geldim.

NE ACEB DERDİM VAR BENİM

Anasayfa'ya dönüş

Ey dervişler ey kardeşler, Ne aceb derdim var benim,

Derviş olan ar eylemez, Aşık olan zâr eylemez.

Deryanın mevci çağladı, Hasret yüreğim dağladı,

Halim bilenler ağladı, Ne aceb derdim var benim.

Derdine düştüm Mevlâ’nın Avâresiyim sevdanın,

Mevci sayılmaz deryanın, Ne aceb derdim var benim.

Derviş Yûnus coştum yine, Aşk derdine düştüm yine,

Yârdan ayrı düştüm yine, Ne aceb derdim var benim.

DOLAP NİÇİN İNİLERSİN

Anasayfa'ya dönüş

Mevlaya aşık oldum, Efendim hu, Mevlâm hu.

Anın için inilerim, Derdim vardır inilerim.

Benim adım dertli dolap Akar suyum yalap yalap

Böyle emreylemiş çalab, Onun için ben ağlarım.

Anın için inilerim, Derdim vardır inilerim.

Beni bir dağda buldular, Kolum kanadım kırdılar,

Getirp dolaba koydular, Onun için ben ağlarım.

Anın için inilerim, Derdim vardır inilerim.

Ben mevlâ’ya aşık oldum, Anın için ben inilerim.

Derdim vardır inilerim, Efendim hu mevlâm hu.

Anın için inilerim, Derdim vardır inilerim.

Sen Mevlâ’yı zikredersin, Efendim hu, Mevlâm hu.

Anın için inilerim Derdim vardır inilerim.

Aşık Yûnus eder ahı, Göz yaşı döker günahı

Hakka aşıkım billâhi Efendim Hu, Mevlâm Hu.

Anın için inilerim Derdim vardır inilerim.

GERÇEK AŞIK OLDUN İSE

Anasayfa'ya dönüş

Gerçek aşık oldun ise, Cihan nakşı nendir senin,

Dost aynasın baktın ise, Suret nakşı nendir senin.

Humhâne ile puthâne, Mescit olmuş gerçek câne

Gel işin verme ziyâne, Yalancılık nendir senin.

Sen senliğin tergıl urgıl, Gel o dinle gönül vergil,

Kogil bu fani sevgisin, Aşık olan nendir senin.

Gel gidelim dosttan yana, Nedir cevabın çün bana,

Ne seversin bu dünyayı, Söyle cihan nendir senin.

Yûnus ol aşk bâdesinden, Katı iksir olmuş gibi,

Bir hod iken erdin Hakka, Ayık olmak nendir senin.

BİLİRİM SENİ YALAN DÜNYASIN

Anasayfa'ya dönüş

Bilirim seni yalan dünyasın,

Evliyaları alan dünyasın,

Demir kafesleri kıran dünyasın.

Sevdiğimi aldın beni ağlattın,

Dönüp gülerek bakan dünyasın.

Süleyman tahtın sen viran kıldın,

Masumlar boynun büken dünyasın.

Ahır bizden de kalan dünyasın.

Felek değirmen çarh urur döner,

Onun suyunu savan dünyasın.

Bizim çarhımız bozan dünyasın.

NEFS ELİNDEN HIRS ELİNDEN

Anasayfa'ya dönüş

Ne diyeyim, neyleyeyim Nefs elinden, hırs elinden,

Derdim kime söyleyeyim, Nefs elinden, hırs elinden.

Gülüşüben basamazım, Hiç gıdasın kesemezim,

Dosttan yana düşemezim, Nefs elinden, hırs elinden.

Geçti ömrüm niceleyin, Âsi var mı bencileyin?

Yüzüm kara ellerim boş, Nefs elinden, hırs elinden.

Bencileyin olma sakın, Nefse hırsa uyma sakın,

Yoldan sapıp kalma sakın, Nefs elinden, hırs elinden.

Ol Bâyazid-i Bestâmi, Sever idi dostu anı,

Ol dahi rahat olmadı, Nefs elinden, hırs elinden.

Biçare Yûnus’un sözü, Nasihattır gafillere,

Aklı olan korkmak gerek, Nefs elinden, hırs elinden.

ACİZ KALDIM ZALİM NEFSİN ELİNDEN

Anasayfa'ya dönüş

Aciz kaldım zâlim nefsin elinden,

Eğnine almıştır gaflet gömleğin,

Ömrün gelip geçtiğini bilemez.

Kazanıp kazanıp verir ziyana,

Hak yolunda bir pula kıyamaz.

Sağlığında âyet hadis nesine,

Oğlum kızım malım kaldı diyemez.

Varıp tutmaz bir Mürşidin elini,

Helal haram kazandığı malını,

Dergâhında kara etme yüzümü,

UYAN GEL GÖZLERİM GAFLETTEN UYAN

Anasayfa'ya dönüş

Niçin gaflet ile mağrur olursun,

Geçer kervan gider yolda kalırsın,

Be vallâhi sonu pişman olursun,

Kaba döşekte yatma döne döne,

Olup mağrur uyuma kana kana,

Yûnus artık yeter sözün tutulmaz,

Senin kumaşların burada satılmaz,

HOR GÖRMENİZ TOPRAĞI

Cennette buğday yiyen, Gaflet gömleğin giyen,

Ol Tur dağına çıkan, Mevlâ ile söyleşen,

Bin bir kelimat kılan, Mûsâ Peygamber yatar.

Ol şahin gibi duran, Devlere hüküm kılan,

Tahtını yel götüren, Süleyman Peygamber yatar.

Ol bezirgana satılan, Kuyuya tutsak olan,

Yakup Peygamber oğlu, Yusuf’u Kenan yatar.

Arkası ile kum çeken, Göz yaşı ile yuğuran,

Kâbe’ye bünyad uran, Halil İbrahim yatar.

Kurban için emr olan, Emre itaat kılan,

Burak’a binip giden, Yedi göğü seyreden,

Ümmetiyçün kayıran, Server Muhammed yatar.

Dört kitabı okuyan, Şeytanı yanından kovan,

Selâsil şehrin yıkan Kafirin od’a yakan

Zülfikârını çalan, Ali O Arslan yatar.

Fatma ana oğulları, Hasan ile Hüseyin yatar.

İğnesini denize atan, Balıklara ye diyen,

Tâc’u tahtı terk eyleyen, İbrahim Edhem yatar.

Çoktur Hakkın kulları, Fikreylesen hep bunları,

Mürşidlerin ulusun, Ol Emre sultan yatar.

MİSAFİR KASİDESİ

Anasayfa'ya dönüş

Müsafir sahibi İbrahim Halil,

Hak yanında kıymeti var müsafirin.

Dedi müsafir rızk ile gelir,

Ev sahibinin belâsını alır,

Müsafir sahibi belâsız kalır,

O eve asla şeytan yol bulmaz,

Müsafirin ettiği dua kabuldur,

Hak yanında hem de gayet makbuldur,

Müsafir sahibinin rızkı çok boldur,

Cömerde duası var müsafirin.

Cömert odur ki malın yedirir,

Hak tealâ ona muradın verir,

Müsafire olan ikram Hakk’adır,

Gayri maksad olmaz ise a’dır,

Verir dileğin O Rabb’ül Kadir,

Hacı Muhammed Bilâl NADİR