seyh_uzerine_kasideler

HASRETİNİZ YAKAR OLDU CANIMI
Anasayfa'ya dönüş

Hasretiniz yakar oldu canımı,

Uzatsana tutmaz oldun, elimi,

Ferahlatsan şu kalbimi gönlümü,

Geleceğin günü bildir efendim.

Gelmek istiyorum ama gelemem,

Gelsem bile gelişini göremem,

Hiç kimseye şu halimi diyemem,

Aramız pek uzak yoldur efendim.

Kimsenin büyüğü yanından gitmesin,

Bülbülün yerinde baykuş ötmesin,

Sözlerim doğrudur, şüphe etmesin,

Senin mah cemâlin güldür efendim.

Bir buçuk ayda gelirim dedin,

Tamam oldu bir ay daha uzattın,

Kimini güldürdün, kimini yaktın,

Yangına çevirdin bizi efendim.

Gittin harap oldu, bütün yurdumuz,

Gaflet bastı bilinmiyor derdimiz,

Harap oldu, kalplerimiz, gönlümüz,

Gönlümün ilacın, gönder efendim.

Suyu durmuş değirmene dönmesem,

Biraz daha gecikipte kalmasan,

İşlerimiz dolaşıyor gelmezsen,

İşin düzenini yaz sen efendim.

Gel demeye sana dilim varmıyor,

Emir olur diye içim korkuyor,

Sabırsızlık son haddini buluyor,

Dayanamazsam ben gelirim efendim.

Edep haricinde seni üzdümse,

Deli dolu bilir bilmez yazdımsa,

Kazançlarımı deviripte döktümse,

Zararı ziyanı düzelt efendim.

Yazan Hilmi bu bir aciz evlâdın,

Yazmak ile buldu, gönlüm ferahın,

Mevlâm yakın etsin, bütün ırağın,

Tez gel âcizini güldür efendim.

Hacı Muhammed Hilmi KUTLUBAY Hz.

ŞEYH EŞİĞİNDE
Anasayfa'ya dönüş

Edelim Cevlan Kılalım seyran,

Mest olup hayran Şeyh eşiğinde.

Nice bir ülfet, Edelim uzlet,

Çekelim halvet, Şeyh eşiğinde.

Bıraktım ârı İstedim Yârî,

Kestim zünnârı Şeyh eşiğinde.

Aldım himmeti, Geçtim zulmeti,

Buldum hayatı, Şeyh eşiğinde.

Yunus’um elhak, Didâra müştak,

Eriştim aşka, Şeyh eşiğinde.

Yunus EMRE

ON DOKUZ ARALIK DOKSAN DOKUZDA
Anasayfa'ya dönüş

Ondokuz aralık doksan dokuzda,

Emr-i ilâhi’den gel oldu babam,

Yalan dünyadan âlem-i süfli’den,

Âlem-i ulvi’ye dön oldu babam.

Techiz işin geldi çattı yaklaştı,

Tekbir sesi Ârş-ı âlâ’ya ulaştı,

İhvanların hasretinden ağlaştı,

Aktı göz yaşları sel oldu babam.

İşlediğin, işlettiğin sevaplar,

Mutmain ederdi, verdiğin cevaplar,

İtinâ ile yazdığın kitaplar,

İhvânına ilmihal oldu babam.

Vârını yoğunu ihvânâ serdi,

İhvânın üstüne kol kanat gerdi,

Cennet değil, cemâlullah’dı derdi,

Sebkat yollarından yol aldı babam.

Gökteki melekler hep yere indi,

Kınından sıyrılmış kılıca döndü,

Yalancının mumu yanmadı söndü,

Müceddid kim imiş bel oldu babam.

Lazer bakışlıydı onun gözleri,

Yakar kavururdu, sözü özleri,

Allah’a emanet etti bizleri,

Tûba ağacından kol oldu babam.

Bir Mechul’üm, babam yandı tutuştu,

Derya’yı ummana daldı, katıştı,

Ölmez temiz bir hayata kavuştu,

Muhbitiyn kullardan kul oldu babam.

Aşık MECHUL

PİRİM ABDULKADİR’İN
Anasayfa'ya dönüş

Cem olmuş dervişlerin, Pirim Abdulkadir’in,

Yolunda sadıkları, Pirim Abdulkâdir’in.

Elim verdim eline, kurban oldum diline,

Canım fedâ yoluna, Pirim Abdulkâdir’in.

Arısının bâlıyım, bahçesinin gülüyüm,

Bağının bülbülüyüm, Pirim Abdulkâdir’in.

İnkâr eden ol eri, Mürşid eder şeytanı,

Aslı durur Geylâni, Pirim Abdulkâdir’in.

Sana derim hey kişi, çıkar kalp’ten teşvişi,

Od’a yanmaz dervişi, Pirim Abdulkâdir’in.

Hakk katında uludur, İki cihan doludur,

Eşref oğlu kuludur, Sultan Abdulkâdir’in.

Eşref oğlu RÛMİ

HAKİKAT VAR HAKİKATTAN İÇERİ
Anasayfa'ya dönüş

Aşk bedesteninden mercan almışam,

İrfan meclisinde erkân kurmuşam,

Bu cânı veripte bir cân almışam,

Saklarım o cânı candan içeri.

Şeriat’ı Muhammed’e verdiler,

Tarikât üstüne bir yol kurdular,

Hakikât babından sual sordular,

Hâkikat var hakikattan içeri.

Kaygısızım eder bir nutku hakla,

Varıp bir Mürşid’e kalbini pakla,

Mürşid’in verdiğin tut kavi sakla,

İlikten, kemikten, kandan içeri.

KAYGISIZ Hz.

BİR KÂMİL MÜRŞİDE VARMAZSAN OLMAZ
Anasayfa'ya dönüş

Gel ey kardaş Hakk’ı bulayım dersen,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Resûlun cemalin göreyim dersen ,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Niceleri gittiler Mürşid arayı,

Arayanlar buldu derde devâyı,

Bin kez okur isen aktan karayı,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Gel imdi kardaşlar gidelim bile,

Nice aşıkların bağrını dele,

Cebrâil delildir, Ahmed’e bile,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Kadılar, müftüler cümle geldiler,

Kitapların hep bir yere koydular,

Sen bu ilm-i kimden aldın dediler,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Yunus Emre bunda mânâ var dedi.

Bir kâmil Mürşid’e sende var imdi,

Hazreti Mûsâ’ya Hızır’a var dedi,

Bir kâmil Mürşid’e varmazsan olmaz.

Yunus EMRE

EVLİYA’YA EĞRİ BAKMA
Anasayfa'ya dönüş

Evliya’ya eğri bakma, Kevn-i mekan elindedir,

Mülke hüküm süren odur, iki cihan elindedir.

Hakk zâtıyle sıfatıyle, tecelli eyledi anda,

Varlığı Hakk varlığıdır, emr-i Sübhan elindedir.

Sen anı öyle sanırsın, sencileyin bir Âdem’dir,

Evliya’nın sırrı vardır, gizli ayan elindedir.

Hakk anı bunda yarattı, Kullarını irşad için,

Kime diler iman verir, kahr-ı ihsan elindedir.

Kaygısız edermiş bu ilm-i, okudum anladım bildim,

Bütün âlemlerin hükmü, Kâmil insan elindedir.

KAYGISIZ Hz.

TEK BULAYIM MEVLAM SENİ
Anasayfa'ya dönüş

Aşkınla yak kül et beni,

Tek bulayım Mevlâm seni,

Çiğnet yüzüm yol et beni.

Tek bulayım Mevlâm seni.

Nuh gibi döndür ellere,

Emr eyle söndür dillere,

Düşürüp uzak yollara,

Tek bulayım Mevlâm seni.

İbrahim’im nâr et yerim,

Mûsâ gibi tur et yerim,

İsa gibi dâr et yerim,

Tek bulayım Mevlâm seni.

Yusuf gibi çâh’a düşür,

Yakub gibi ağlat taşır,

Aşkını başımdan aşır,

Tek bulayım Mevlâm seni.

Biçtir beni Cercis gibi,

Yutsun balık Yunus gibi,

Âhımla yak koknus gibi,

Tek bulayım Mevlâm seni.

İki cihânın güneşi,

Bağlardı bağrına taşı,

Akıtıp gözünden yaşı,

Tek bulayım mevlâm seni.

Seyyıd Nizam oğlu medet,

Lutfuna yoktur hiç adet,

Diler şifa ver dile derd,

Tek bulayım mevlâm seni.

Seyyid NİZAM OĞLU

ABDULKADİR GİBİ BİR ER BULUNMAZ
Anasayfa'ya dönüş

Seyyah olup şol âlemi ararsan,

Abdukadir gibi bir er bulunmaz,

Ceddi Muhammed’dir eğer sorarsan,