Gönülleri şad eder, Kaygudan azad eder,

Bağlı kapıyı açar, Hakkı batıldan seçer,

Gizli sırları açar, Lâ ilâhe illâllah.

Gamı gönülden sürer, Düşmanları kör eder,

Gönülde tahtını kurar, Lâ ilâhe illâllah.

Derbendlerden aşıran, Aşkı coşup taşıran,

Seni sana irgören, Ölmüş canı dir gören,

Candan teşvişi süren, Kulu Hakka ir gören,

Muradına erdiren, Lâ ilâhe illâllah.

Allah adın eydelüm, İmanı pak edelüm,

Hoş derd ile diyelim, Lâ ilâhe illâllah.

Taata yeter seni, Bağışlar suçun gâni,

Rahmete iletir seni, Lâ ilâhe illâllah.

Günahların afv eyler, Lâ ilâhe illâllah.

Can gözün açan budur, Hem arş’tan geçen budur,

Yunus EMRE

Vasıl-ı Allah eder, Lâ ilâhe illallah.

Kalbinden siler pası, Hak yola sürer nâsı,

Nermeder kalbi kası, Lâ ilâhe illallah.

Nef ile isbat olur; Kâd-ı hacat olur,

Zikreyle her nefeste, Çağır Allah’ı seste,

Ehlullahın yolları, tevhid okur dilleri,

Gel zikreyle bel kuşan, fani dünyadır inan,

Leyl-ü nehar di anı, akıt gözünden ganı,

Hakk’a eyle igânı, Lâ ilâhe illallah.

Zikre sen adet verme, sakınıp az da kılma.

Bildir ol irfanı, budur cümlenin cânı,

Maksuduna erdirir, Mâbud’unu bildirir

Buldur nedir sübhanı, Lâ ilâhe illallah.

İllâ Hû’dur huzûru, Lâ ilâhe illallah.

Derman ararsan derde, zikret Hakk’ı her yerde,

Kur’an’la bitir işin, hem sadıklar dildaşın,

Çal yerden yere başın, Lâ ilahe illallah.

Zikr ile ğam def olur, hicâb-ı küfr ref olur,

Hakk’ın bize ihsân-ı, dildedir dinle ânı,

Dertlilerin dermânı, Lâ ilâhe illallah.

Bir bil, yok andan ğayri, Lâ ilâhe illallah.

Nûr’u dilinde söyle, Cân ravzasın nûr eyle,

Yunus EMRE

Dört kitabın manası, Lâ ilâhe illâllah.

Kitaplarda yazılıdır, Gönüllerde gizlidir,

Cennetten çıktı Adem, Dünya’ya bastı kadem,

Erenlerin kılıcı, Arş’a çıkar bir ucu,

Her derdlerin ilacı, Lâ ilâhe illâllah.

Budur esmâ’nın hası Kalbinden siler pası,

Gönüllerde yol eder, Dağı taşı kül eder,

Sultanları kul eder, Lâ ilâhe illâllah.

Gönül burcundan doğar, Aleme rahmet yağar,

Hakkın birliğin öğer, Lâ ilâhe illâllah.

Yunus Bunu der idi, Yanar dilde aşk oldu,

Yûnus EMRE

İLLALLAH DİYENLER
Anasayfa'ya dönüş

Görerek dost cemalin Göçer illâllah diyenler,

Sekiz uçmağın kapısın, Açar illâllah diyenler.

Günahı çirkinden yunup, Yüzü bedir ay’a dönüp,

Gündüz’e döndürür şebi, Ümmetim der ona Nebi,

Sırat’ı yıldırım gibi, Geçer illâllah diyenler.

Düzelt gönül harabını, Ko dünyanın serabını,

Dosttan aşkın şarabını, İçer illâllah diyenler.

Yunus cihan değil bâki, Mağrur olup olma şâki,

Yûnus EMRE

Tevhide canlar teşnedir, Gel bile tevhid edelim.

Dirliği hem dürüst olur, Gel bile tevhid edelim.

Tevhid eder hep Melekler, Döner bu çarhı felekler,

Tevhidi etsin dilimiz, Didârı görsün gözümüz,

Tevhid ile biz varalım, Hakka yüzümüz sürelim,

Yûnus EMRE

Allah derler bir meclise uğradım,

Allah derler bir meclise uğradım.

Münadiler çağrışup zâra başlar,

Halince tesbih ederler kuşlar,

Tevhid eder dağlar taşlar ağaçlar,

Allah derler bir meclise uğradım.

Arş altında saf saf oldu melekler,

Allah derler bir meclise uğradım.

Muhammed’in ashabı yârenleri,

Hazır olmuş gördüm onda onları,

Vecde gelmiş tarikat erenleri,

Allah derler bir meclise uğradım.

Derviş Yunus çok şükür Hakka erdim,

Yûnus EMRE

Cennet’i âlâ’ya gireyim dersen,

Gezdiğin yerlerde Hakk’ı zikreyle.

Yeşildir sancağı nûrdan alemi,

Delilim Kur’an Hakk’ın kelâmı,

Gezdiğin yerlerde Hakk’ı zikreyle.

Cennet-i âlâ’da ırmaklar akar,

Oturmuş huriler seyrine bakar,

Münafık olanı cehennem yakar,

Gezdiğin yerlerde Hakk’ı zikreyle.

Aşık Yunus der ki dünya yalandır,

Ömrüm geldi geçti ahir zamandır,

Aşık olanlara uyku haramdır,

Gezdiğin yerlerde Hakk’ı zikreyle.

Yunus EMRE

İLÂHİ CENNET EVİNE GİRENLERDEN EYLE BİZİ
Anasayfa'ya dönüş

İlâhi Cennet evine, Girenlerden eyle bizi,

Arşın gölgesinde seyran, Edenlerden eyle bizi.

Bu dünyanın cefası çok, Kimi aç gezer, kimi tok,

Şol mizanda sevabı çok, Gelenlerden eyle bizi.

Bakma dünyanın varına, Düşüp daim Hak yoluna,

Beratını sağ eline, Alanlardan eyle bizi.

Mü’minlere rahmet ola, Münafıklar mahrum kala,

Yûnus EMRE

Çıkmış İslâm bülbülleri,

Cennette huri kızları,

Salınıp tûba dalları,

Cennet bağının gülleri,

İdris Nebi hulle biçer,

Yunus Emre var yarına

Koyma bu günü yarına,

Yarın Allah divanına,

Varam Allah deyu deyu.

Yunus EMRE

Seyrettim cennet evlerin,

Aşık oldum baharına,

Ne acaip yapısı var.

Cennette dört ırmak akar,

Dördü de bir yerden çıkar,

Değme sulara benzemez,

Ne acaip akışı var.

Cennette tuba ağacı,

Kökü arşta dal aşağı,

Öter bülbüller durağı,

Ne acaip ötüşü var.

Evvel bahardır evleri,

Arşa dokunur yelleri,

Ne acaip esişi var.

Hep burçları altın gümüş,

Görenler murada ermiş,

Hak didarın ayan görmüş,

Akıllar alır nazları,

Yunus bir sevdaya düşmüş,

Aşkın şarabından içmiş,

Sanırsın bahara ermiş,

Ne acaip kokusu var.

Yunus EMRE

Gözüme gidiyor duman dediğin,

Zamane hocası bilemez hocam.

Katarı düzmüşte döşemiş rayı,

Elli sene gitsen de bir arpa boyu,

Akıl baştan gider bir silkinince,

Sende eşiklikte bunu görünce,

Kıvırın burnunu beğenmen hocam.

Boşuna uğraşma sen bilemezsin,

Kuş olsan kanatlı yetişemezsin,

Aşk ile yanıp da tutuşamazsın,

Aşığın aşkından anlaman hocam.

Her gün bine çıksa namaz rek’atı,

Resûlun gözüme bakın dediği,

Hırkasın gönderip giysin dediği,

Deve arkasında hurma yediği,

Bir bakışta kırk ölüyü dirilten,

Bakışında Rahman tecelli eden,

Cehenneme köprü ayağın eden,

Pirlerin pîr-i de bu yolda hocam.

Süleyman KUTLUBAY