Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) zamanından bu yana kadar dünyanın her bir yerinde yaşlı mü'minlerin yaşına, âlimlerin ilmine hürrmeten ellerini öpmüşlerdir.

(Kenzü'l-İrfan, Hadîs -No: 932)

"Din kardeşinin elini öpmek musafahadır. Öyle olunca musafaha ediniz." (Çünkü, musafaha kalbinizdeki kırgınlığı giderir.) Hadîs-i şerîfi mucibince el öpmek sünnet-i seniyyeden olur.309

Bu hadîs-i şerife göre Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) ile ümmetinden bir kimse musafaha edemez, elini öperlerdi. Çünkü musafaha edeceğin kişi senin denginde olmalıdır. Denginle musafaha olur. Tam hakiki âlim dengin değildir. Onun da elini öpersin. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)'in elini kadın-erkek hepsi öperlerdi. Çünkü el öpme mümininin musafahasidır. Hadîse göre; yaşlı, kâmil, âlim bir kimsenin elini öpmek musafahadır. Alim'in ilmi hatırı için, adaletli hükümdarın adli'nin hatırı için, yaşlı kimsenin yaşının hatırı için eli öpülür. Çünkü; Yaşlı bir müslümana hürmet, Nuh (Aleyhis selâm )'a hürmettir."310 Yaşlı Müslümana hürmet de elini öpmekle olur.

Bu kadar âyet ve hadîslerle sabit olan emir ve nehiylerden pek azını yapıyor diğerlerini terk ediyoruz. (Yazımızda geniş açıkladık). El öpme farz, vacip, sünnet değil; yine el öpme haram, mekruh, müfsid de de­ğil, bir tek el öpme sünnet değildir, caiz değildir diye bunu söyleyip, büyütüp müslümanları birbirine düşürüyorlar. Severek kardeş olup birbirine sımsıkı sarılmaları gerekirken birbirlerine düşman gibi ba­kıyorlar. Yarın mahşerde Allahu Teâlâ bunun hepsini bizzat kendisi mahkeme yapıp soracak.

Ey Müslüman kardeşim!

Alim ve takva sahibi bir kimsenin elini öpmekte, (teberrük yoluyla olursa) bir beis yoktur. DÜRER.

Musannif el-Câmi'den nakletti ki;

Hakim ve adil bir sultanın elinin öpülmesinde beis yoktur. Hatta ba­zıları bunun sünnet olduğunu söylemişlerdir. MÜCTEBA.

Alimin başını öpmek, elini öpmekten daha güzeldir. El-BEZZAZlYE'de böyledir. Alim ve adil sultandan başkasının elinin öpülmesine ruhsat yoktur. Tercih edilen görüş budur. MÜCTEBA.El-MUHlT'te: "Eğer bir kimsenin Müslüman olmasını tazim ve ona ikram etmek bakımından el öpülürse, caizdir, eğer dünyalık için öperse mekruhtur" denilmektedir.

Eğer bir kişi bir âlim ve zahidden "bana ayağını ver de öpeyim" diye talepte bulunursa, o da ayağını ona verirse ayağını öper. Bazıları "Ayak öpmekte ruhsat yoktur." demişlerdir. Nitekim bir kadın diğer bir kadının ağzı ve yanaklarını, karşılaştıkları zaman veya veda ederken öpmesinin mekruh olduğu gibi. Nite­kim «kıyl»i öne alarak El-KÎNYE'de bunu söylemiştir.

. Bu, putlara tapmaya benzer. Bunu yapan ile razı olanlar, ibadet ve tazim yoluyla olduğu takdirde kâfir olurlar. Eğer tahiyye yoluyla selamlaşma yoluyla olursa kâfir olunmaz. Fakat günahkâr ve büyük bir günah işlemiş olur.

El-MUTEKAT adlı kitapta "Allah'tan başkasına tevazu haramdır" denilmektedir. El-VEHHABlYE'de: "Caizdir, hatta gelene tazim olsun diye ayağa kalkmak menduptur." sözü vardır. Niketim ayağa kalkmanın caiz olması gibi. Velev ki âlimin huzurunda okuyucu için ayağa kalkmakta olduğu gibi. Bunun hükmü nazmen ileride gelecektir.

1-) Sevgi öpmesi; Çocukların yanaklarından öpülmesi gibi

2-) Merhamet öpmesi; Anne ve babanın başlarını öpmek.

3-) Şefkat öpmesi; Kardeşlerin alnından öpülmesi.

4-) Hanım ve cariye için şehvet öpmesi ki ağız üzerinde olur.

5-) İkram Öpmesi ki, mü'minler için el üzerinde olur.

Ekmeğin öpülmesine gelince:

Şafiîler "mubah bir bid'attir." Bazıları da; "bid'atı hasenedir." derler. Alimler "onu çiğnemek mekruhtur, fakat öpmek mekruh olmaz" dediler. Bunu ibn-i Kasım, ibn-i Hacer'in Şerhu'l Mihnacı üzerindeki haşiyesinde söylemiştir. Bu da velime bahsinde geçmiştir.

(El öpme hakkında der ki:)

Eğer âlim olmayan bir şahsın, adil olmayan bir sultanın elini, müslümana hürmet ve ikram olsun diye öpmüşse, bunda da bir beis yoktur.

Eğer onunla ibadet kastederse veya onunla dünyevi bir ikrama nail olmak niyetiyle yaparsa, işte bu mekruhtur. Sadrü'ş-Şehîd, bunun kerâhatıyla fetva vermiştir. ZEHÎYRE'de de böyledir.

Alim ve adil sultanın elini öpmek caizdir. Başkasının elini öpmeye ruhsat yoktur. Muhtar olan da bu­dur. GIYASİYYE'de de böyledir.

Bir âlimin veya zahidin ayağı öpmek istenirse, buna ruhsat yoktur. Kabulde edilmez. Bazı âlim­ler: "Bu istek kabul edilir." buyurmuşlardır.

Alim ve zahid bir şahsın, başını ve elini öpmek istemek de böyledir. GARAlB'de de böyledir.

Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in umuma ait elinin öpüleceğine dair aşağıda izahı gelecek hadîsleri ve Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in:

Ben kadınlarla musafaha yapmam. "312 buyurduğu hadîs-i şerifi var. Ben bunları buldum yazıyorum. Ama "El öpme musafaha değildir. Peygam­berimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in kadınlara elini öptürmediği" hadîs-i şerifini biliyorsanız. Cenâb-ı Hakk Teâlâ Hz. aşkına bana yazın. Böyle hadîs-i şerif bulamıyorsanız Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in elini kadınların öptüğünü inkar etmeyin. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)'in eli­ni öpmeyip, musafaha eden bir erkekle ölünceye kadar konuşmam. Çünkü Peygamberimiz (Sallallâhu aley­hi vcsellem)'i küçümsemiş oluyor.

 Siz, Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in dengi misiniz ki musafaha yapacaksınız? Musafaha yapmayacaksanız, el de öpmeyecekseniz ne yapacaksınız? Peygamberi­miz (Sallallâhu aleyhi vesellem) ile musafaha yapmak kadınlara yok diye tenezzül etmeyip veya haramdır diye Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in elini öpmeye teşebbüs etmeyen en yakınım kadın da olsa onunla ebediyyen ilişkiyi keserim. "Allah'ı şiddetle sevin."313 "Allah ve Rasûl'üne itaat edin."314 âyetlerinin mucibince ne yapacaksınız? Elli dört farzın yirmi beşincisi Allahu Teâlâ ve Pey­gamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'e tâbi olmaktır.Bunu nasıl ve ne ile gerçekleştireceksiniz?

(Sahîh-i Buhâri Tecrîd-i Sarîh, Cild 1, Hadîs No: 187)"Aişe (Radiyallâhu anha)'den rivayet edilmiştir:

"Rasülullah (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in (keyfiyeti) guslü sorulmuş [Aişe (Radiyallâhu anha) bir sa' miktarı (su alır) bir kap istedi. Onunla yıkandı ve başının üzerine su akıttı. Şu kadar ki, kendisi ile soranlar arasında (bedeninin aşağısı görünmemek için) bir perde var­dı."

Yukarıdaki hadîs-i şerifin kitabındaki açıklamasında: "(Guslü) soran hemşiresi Ümmü Gülsüm bint-i Ebû Bekir es-Sıddık (Radiyallâhu anhu)'in süt oğlu Ebû Seleme Abdullah ibn-i Abdurrahman ibn-i Avf ile, birlikte nezdine gelen, bir kavle göre süt biraderi Abdullah ibn-i Yezîd, diğer bir kavle göre de özkardeşi Abdurrahman İbn-i Ebû Bekir es-Sıddık (Radiyallâhu anhu) idi ki, her hangisi olsa mahremi idiler, diye yazıyor.

Ashâb ve Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in aileleri kesinlikle Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'den duymadıklarını, O'nun caiz görmediği bir şeyi ne yapar, ne söyler, ne de uygular. Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemiz, Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in yanında ömür boyu kalmış, . sözlerini dinlemiştir.

Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem) Islâmiyetin her türlü vecibelerini Ümmetinin tam tamına yapabilmesi için ömür boyu emek sarfetmiştir. Bunun için sahabelerin ve Pey­gamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in ailelerinin yaptıkları ve kavilleri doğrudur, haktır. Hatta ke­sinlikle guslünde Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem) ümmetinin iyice öğrenmelerini gözleri ile görmeleri ve gördükleri gibi yanlışsız yapmalarını candan yürekten istediği için, Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemiz ablasının süt oğlu ki kendisinin de yeğenidir, [Süt akrabalığı (süt annesi, bacısı, dayısı, amcası vb.) olanların birbirlerinin mahremi olup nikahlanamayacakları âyetle sabittir.315] Öz kardeşi (iki erkeğin) yanında araya perde çekip, aşağı tarafı görünmeyecek şekilde gusül yaptı. Bunda ne Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemizi ne de onları küçümsemek olamaz. Biz ümmet olarak bunlardan ibret alma­mız lazım.

Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem), Islâmiyetin her türlü vecibelerini ümmetinin tam tamına yapabilmesi için ailelerinin ve sahabelerin yaptıkları, kavilleri kesinlikle inkar edilmez. Kitap yazanlar, Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in guslü nasıl yaptığını görmek istiyorlardı. Ama Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemiz onlara gusül yapıp gösteremezdi. Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemizin kadreşine;Sen kardeşisin, senin yanında hem tarif etsin, hem de gusül yapsın. Sen de gördüğün şekilde yap bize göster. Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in guslüdür diye kitaplara yazalım, diyorlar.

Hz, Aişe (Radiyallâhu anhu) Validemizin yanına kardeşi geliyor. Hz. Aişe (Radiyallâhu anha) Validemiz vücudunun aşağı tarafı görülmeyecek şekilde araya bir perde çekiyor. Gusül yapacak kadar su alıp. hem nasıl dökü­leceğini, hem de suyun miktarını göstererek guslediyor. Hz. Ebû Bekir (Radiyallâhu anhu)'in kızı Ümmü Gülsüm'ün süt oğlu da ümmet-i Muhammed'e kıyamete kadar sünnet üzere yapsınlar diye guslün şartları­nı öğretmek için, araya perde çekip veya peştemalla örtünüp, kitap yazacaklara göstererek guslediyordu. Anlaşılıyor ki, din husu'sunda öğretmek, söylemek millet-i İslâmı düzeltmek için bunlar caizmiş. Sadece dille söyleyerek öğretmek yetmiyor. Bizim bunlardan ibret almamız lazım.

Hadîs-i şerifleri, Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'den duyan kadınların ağzından alıp, ki­taplara yazdılar. Bunlar Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem )'in elini öpmediler, meclisinde oturmadılar, namahremdir diye Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'in yanına yaklaşmadılar mı? Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem)'den saklanıp, bu hadîsleri perde arkasından mı duydular? Hayır! Peygamberimiz (Sallallâhu aleyhi vesellem) ile yüz yüze konuşarak dinlemişlerdir.

Kadınların ağzından dinleyip kitaplara yazan âlimler ve râviler, kadınların sesi namahrem diye onlardan saklanarak mı yazdılar? Hayır!