Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem): "Allahu Teâlâ günahını doğrudan sevaba çevirir." buyu­ruyor. İnsafla düşün! Zikrullah ehlinin günahı sevaba çevriliyor. Sen ise zikrullah ehlinde eksiklik arı­yorsun. Ayette de:"Her kim, haksız yere adam öldürür, zina eder ise hakkıyla da tevbekar olup tevbekârlarla beraber olur ise onun günahını sevaba çeviririm." buyuruyor.112

"Allah ile kul arasına girilmez." sözü budur. Tevbekâr olmanın alâmeti "TARİKAT"tır. Tarikatta ders almanın bir adı da tevbedir,zikrullah halkasıdır.O,Allahu Teâlâ'yı zikrediyor, Allah Teâlâ da günahla­rını sevaba çeviriyor. Zikrullah edenleri benimsemeyenler, zikrullah cemaatlerine yaklaşmayanların gü­nahlarının sevaba çevrilmeyeceğine; Yalnız zikrullah ehlinin günahının sevaba çevrileceğine bu hadîs ve bu âyet delildir. Hem de yalnız namazla veya yalnız zikrullahla olmaz. Namaz ve zikrullah birlikte olma­lıdır. "Namaz sizi her türlü kötülükten alıkoyar. Bu hususta zikrullah daha büyüktür." 113 Namazın insanı geri koyamadığı büyük kötülükleri, namaz ve zikrullah birleşirse, en büyük kötülük­lerden geri kor.

Bir kul Rabb'inin ismini zikreder, namaz da kılar! Nefsi islah olur.Bu kadar açık olan zikrullahı söylememek, görmemek, örtbas etmek, kör olarak mahşere gelmesine sebep olur.114

(Sünen-i ibn-i Mâce, Cild-9, Hadîs No: 3797)"Ümmü Hâni (Radiyallâhu anha)'den rivâyet edildiğine göre; Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:- Lâ ilâhe illallah kelimesini (faziletçe) hiç bir amel geçemez ve bu kelime hiç bir günah bırakmaz."

Zikrin en efdalı "Lâ ilâhe illallah" tır. İman da budur. Dille söyleyip, kalble tasdik edip mucibi ile amel etmektir. Bunu hiçbir amel geçemez ve bu kelimeye devam hiçbir günah bırakmaz. Diyeceksiniz ki, münafıklar "Lâ ilâhe illallah" demiyor mu? Onlarda dille söyleme var, fakat kalble tasdik edip, "Allahu Teâlâ'yı zikredenleri zikrettiğinden dolayı sevmek, mucibi ile amel yoktur. Allahu Teâlâ kendini zikre­denleri zikrettiğinden dolayı bu kadar çok seviyor. Allahu Teâlâ'yı seviyorum, diyorsun. Senin de Allahu Teâlâ'nın bu kadar sevdiği kullarını sevmen lazım. Seviyorsan onlara katılman lazım. Katılıyorsan ona canla, başla tâbi olman lazım. Onlara delil olman ve yardım etmen lazım.

(Sûre-i Enfal, Ayet 2)

(Râmûz-ul Ehâdis, Hadîs No: 1929)

"Allah İmran oğlu Musa'ya vahyetti "Muhammed (Sallallahu aleyhi vesellem)’in ümmeti için­de öyle insanlar vardır ki, her tepe ve vadide durup Şahadet kelimesi olan (Lâ ilâhe illal­lah) ile haykırıyorlar. Onlara vereceğim mükâfat peygamberlere verdiğim mükâfatın ay­nısıdır."

(Râmûz-ul Ehâdis, Hadîs No: 5614)

"Allah'ı zikretmek Allah'a sevginin belirtisidir; Allah'ın zikrinden hoşlanmamak Allah'ı sevmemekten ileri gelir."

(Sûre-i Hac, Ayet 27-28)

"İnsanlar arasında haccı ilan et ki, gerek yaya olarak, gerekse nice uzak yoldan gelen yorgun develer üzerinde kendilerine ait bir takım yararları yakînen görmeleri, için (îlâ âhir)."

Ayette bir takım yararları yakînen görmeleri dediğinden anlaşılıyor ki: orada gördüğün bir tek zikrullahtır. Sen hacısın, hacca gittin ne öğrendin? İsim değiştirmek mi? Allahu Teâlâ farz olan haccı, zik­rullahı öğretmek için emrediyor. Kabe'de tavaf ederken. Safa ve Merve'de koşarken müslümanların yüksek sesle her yeri inleterek zikrullah ettiğini görüyorsun.

Bilâl Babam'a hacca gidip ticari eşya getirenleri sordular.

Bilâl Babam buyurdu ki:- Hac için ne kadar para ayırdı, ne kadar harcadı, evine veya satmak için ne aldı ise hepsini Allahu Teâlâ kesinlikle biliyor. Yirmi milyon ile gitti isen on milyonu ile eşya ve hediye aldın. On milyonu da hac için harcadın. On milyon liralık hacca gittin. On milyon liralık da eşya için gittin. Allahu Teâlâ, kuruşunu, zerresini zay etmez. Harcadığın paraya, yaptığın sayi gayrete göre hac sevabı verir.

Hadîs-i Şerifte:

"Ahîr zamanda; zenginler ticaret için, fakirler dilenmek için, hafızlar riya (gösteriş) için hacca giderler."buyuruluyor.

Namazdan önce ezanda ve kâmette "Lâ İlahe illallah" diye zikrediyorsun. Namaza başlanıyor "Allahu Ekber, Semi'allahu limen hamideh, Allahu Ekber" hepsi zikrullahtır. Hacda ve başka zamanda helâl bir malını (koyun, keçi vb. etini) yemek için keseceksen, Üstüne Allahu Teâlâ'nın ismini zikretmezsen sana haram olur.

(Sûre-i Hac, Ayet 28)

"Ey Allah'a iman edenler! Allah'ı çok zikredin."118 buyuruyor. Bir tek bu âyet kâfi değil mi? Allahu Teâlâ böyle emredince, gece-gündüz zikretsek azdır. Yine; "Münafıklar, Allah'ı az zikrederler."119 buyuruyor. Mü'minseniz Allahu Teâlâ'yı çok zikredenlerin aleyhinde konuşma, onları zikrettiğinde sizde zikredin.

Kesbi dünya; rızk için çalışmak helâl.

Cem'i dünya delâl; dünya malını toplamak. Allahu Teâlâ yolunda sarfetmemek delâlettir.

Terki dünya kemâl; iaşesi, rızkı temin olunuyor, kendisi dünyayı tamamen terk etmişse kemâl (olgunlaşmak)'dır. Ashâb-ı Süffa, Ashâb-ı Kehf bunlardandır.

(Sünen-i ibn-i Mâce, Cild 10, Hâdîs No: 4105)

"...Ebân ibn-i Osman ibn-i Affân (Radiyallâhu anhu)'dan; Şöyle demiştir:

Zeyd ibn-i Sabit (Radiyallâhu anhu) (bir defa) gündüz yarısı (halîfe) Mervân (ibn-i el Hakem)'in yanından çıktı. Ben:

Mervân bu (zamansız) saatte Zeyd ibn-i Sâbit'e mutlaka sormak istediği bir şey için ona haber gönderdi, yanına çağırttı, dedim ve (çağırılma sebebini) Zeyd ibn-i Sabit'e sordum. Bunun üzerine Zeyd:Mervân, bize Rasulullah (Sallallahu aleyhi vesellem)'den işittiğimiz bazı şeyler sordu. Ben Rasulullah (Sallallahu aleyhi vesellem)'den şu buyruğu işittim, dedi:Kim ki arzusu, amacı dünya olursa Allah o kimsenin aleyhine işinî darmadağın eder, fakirliğini iki gözünün arasında kılar ve dünya (nimet ve malın)dan kendisi için (ka­derinde) yazılmış olan miktardan başka hiç bir şey ona gelmez. Kimin niyeti, arzusu ahiret olursa Allah o kimse için (dağınık) işini toplar (düzenler), zenginliğini kalbine yerleştirir, dünya (nimetleri ile malı) da boyun eğerek ona (rahatlıkla) gider."

Allahu Teâlâ'nın fakirliği iki gözünün arasına yerleştirdiği kişiler dünya kazancını, işini konuşur Ve dünyaya meyli çok olur. O hırs kendine Allahu Teâlâ'nın rızasını Allahu Teâlâ'yı unutturur. Dünya hırsı artar. Ne kadar zengin olsa, yeme, içme, yaşama aklına gelmez, rahat edip uyku uyuyamaz. Gece-gündüz "aman çalışayım, aman kazanayım, biriktireyim." der. Kendinde dünya hırsı, açgözlülüğü gittikçe artar. Namaz kılarken ve diğer zamanlarda kalbindeki dünya sevgisi, hırsı, aç gözlülüğü gittikçe artar. Allahu Teâlâ'dan korkmak aklına bile gelmez. Cimrileştikçe cimrileşir. Yalandan, iftiradan sakınmaz.

Hadîs-i şerîfte;

"Malı çok kendisi zengin, gözü aç, fakirliği iki gözünün arasındadır" buyuruluyor. Bilâl Babam buyurdu:

- Adamı adam eden, yolcuya, fakire, düşküne herkese yedirip içirmektir. Bu yaptığı misafirperverlik,onu bu dünyada kullara karşı, ahirette Allahu Teâlâ'ya karşı adam eder. Hem bu dünyada hem ahirette en şerefli en kıymetli, hatırı sayılır adam olur. Allahu Teâlâ bütün kötü amelleri o adamdan uzaklaştırır, Allahu Teâlâ'nın sevdiği bütün iyi amelleri o adama getirir. Adamı gözden düşüren yine bir parça ek­mektir! Aç gözlü, gözü dar, yedirmez-içirmez, cimri olursa, Allahu Teâlâ ondan muhafazasını kaldırır. En sevilmeyen, benimsenmeyen, hoşlanılmayan bir adam olur. Hem Allahu Teâlâ hem de kulları yanında ne kadar da zengin olsa nazardan (gözden) düşer. Horluk bu dünyada başlar, İhtiyarlayıp yaşlanınca herkes malına göz diker. Allahu Teâlâ'nın rızası için dahi kendisine bakan olmaz. Allahu Teâlâ, ahirette malının hesabını; "Bu malı sana emanet verdim, sendeki mal benimdi. Dünyadaki kullarda benimdi. Bu malla bunlara ne yaptın, benim yolumda ne harcadın?" diye sorar. Pişmanlık, rezillik her türlü perişanlık yakasını bırakmaz.

Sen yarattın bu cihanı,

Sen yarattın cism-ü canı,

Mülk Seninindir kerem kânî,

Kimsenin olmaz Allah'ım.

Çok sevdiğin gülistanın

Gülleri solmaz Allah'ım

Senden başka gözüm yaşın

Kimseler silmez Allah'ım

Cömert adamın; malı, serveti, Allahu Teâlâ'nın kullarının kalbindeki sevgisi gitmez, bitmez, tükenmez bir hazinedir! Onu ne Allahu Teâlâ sıkar, ne kullar yalnız bırakır. Yokluk içinde varlık olur. O birisi ihtiyarlayınca ne kadar da zengin olsa son zamanlarında varlık içinde yokluk başlar, intihar eder, kafayı oynatır, kimse yüzüne bakmaz. Ahirette de Allahu Teâlâ kendisini hor, hıcıl, zelil olarak haşreder. Ne kadar ibadetçi de olsa cennete değil girmek, kokusunu dahi alamaz. Allahu Teâlâ: "Sen, beni biliyor, bana güveniyorsan benim yolumda malını harcamaktan niçin korktun, çekindin." buyurur.

Allahu Teâlâ hadîs-i kudsîde;

Ben rahatı ahirete koydum, kullar onu dünyada ararlar.120 Kanaat tükenmez bir hazinedir"121 buyuruyor.

 Kabire götüremeyeceği, bırakıp gideceği dünya malının hesabı, mahşerde, sırat köprüsünün üstünde milimi milimine verilecektir. Ancak bunu bildiği halde yine mal, para biriktirmek ister. Yedirmek, içirmek, hayır, hasenat (fitre,zekat, sadaka) ya hiç vermez, ya da asgariye düşürmek ister. Bunu da Allahu Teâlâ kabul etmez. Bu gibiler için Allahu Teâlâ âyet-i kerimede:

"O sizin biriktirdiğiniz paralar cehennemde gövdenize ateşten dağ olarak basılacaktır"122 buyuruyor.

Halbuki Allahu Teâlâ'nın kendisine verdiği rızıktan fazlası kendine gelmez. Allahu Teâlâ'nın rızası için çalışsa az rızkı çoğalır. Dünyaya çalışırsa az rızkı çoğalmaz. Ancak fakirlere, yetimlere, yoksullara bol sadaka verirlerse çoğalır. Niyeti, arzusu ahiret için olursa Allahu Teâlâ onun işlerini toplar, düzeltir. Dünyaya hırsı olmaz, gözü gönlü bol olur. Dünya zenginliğini kalbine yerleştirir. Dünyada, dünya malı da kendine tâbi olur. Yani kendi dünyadan kaçar, dünya kendinin arkasından koşar. Şimdi en âlimlerimiz bi­le, hutbede bağıra bağıra "Beş vakit namaz yeter, fazla namazın, zikrullahın, ibadetin gereği yok." diyor­lar. Daha da cahilse vaazında "Dünya işine ölmeyecek gibi çalışın" diye, dünyalıktan bahsediyor veya amel cihetine çok vaaz ediliyor. İtikadı düzgün olmazsa, amel bir şeye yaramaz. İnsanlara en gerekli olan inanç ve itikad cihetine çok az vaaz ediliyor veya hiç edilmiyor. Sanki bu millet ibadete o kadar çok düş­kün ki, hiç dünyaya çalışmıyor, hep ahirete çalışıyormuş gibi dünya işine çalışmayı, beş vakit namazın yeteceğinisöylüyorlar.

1-İlm-ü amel gönülde âlime meş'aledir

4-Güft ile gû’sı anın bir kuru velveledir.

5-Amil olan âlimin âli olur menzili,

8-Hakk için olmaz ise çeşmine zelzeledir.

9-Aşk unutturdu benim yazdığım okuduğum,

10-Bildiklerim unuttum var hâce sen biledir.

11-Deryayı vahdet benim varlığım yoğ eyledi,

12-Eğer sen de istersen ardım sıra geledir.

13-Evvel ü âhir ilmini bir Eliftir öğrendim,

1-2- İlim bildiği ile amel eden kişiye ışıktır. Amelsiz olan İlim sıkıntıdır.

3-4-Dildeki bir amel kalbe girmezse;Onun söylediği söz kuru bir velveledir (gürültüdür).

5-6-İlmiyle amel eden âlimin Allahu Teâlâ yanında derecesi yüksek olur.Esfele safilin (cehennemde bir yerdir): Dünyayı çok sevenin yeridir.

7-8- Yaptıkları Allahu Teâlâ için olmazsa gözünden akan yaş vücudunda gereksiz bir zelzele gibidir.

9-10- Allahu Teâlâ'nın aşkı benim yazdığımı, okuduğumu unutturdu. Sen de bunu öyle anla, doğrusu da budur.

11-12- Allahu Teâlâ'nın birlik deryası benim varlığımı yok etti, sen de bunu istiyorsan benim yaptı­ğım gibi yap, arkam sıra (peşimden) gel.

Evvel âhir ilmi Allahu Teâlâ'nın isminin başındaki Elif'dedir.

Dört Kitab'ın manasını bildim ki hepsi bir mesele, bir harfde toplanıyor.

Hz. Ali (radiyallâhu an­hu):"Ben B'nin altındaki noktayım, ilim bir noktadır, çoğu cahildedir." buyuruyor. Bunu Bilâl Babama sor­duk, Bilâl Babam buyurdu ki:

Kur'ân-ı Kerim'in tümü Sûre-i Bakara'da: Süre-i Bakara'da ne varsa Kur'ân-ı Kerim'in başındaki Elham (Fatiha) sûresindedir. Elham (Fatiha) sûresinde ne varsa başındaki Bismillahirrahmanirrahiym'dedir. Bismillahirrahmanirrahiym'de ne varsa başındaki «B» harfindedir. «B» harfinde ne varsa noktasındadır. (Kur'an yazısında «B» harfinin altında nokta var. Burada o noktayı belirtiyor.) Onun için Hz. Ali (Radiyallâhu anhu):

"Ben, B'nin altındaki noktayım", "İlim bir noktadır, çoğu cahilleredir" ve "Bana bir harf öğretene kölelik yaparım" buyuruyor. Yani Kur'ân-ı Kerim'in tümünü «B» harfinde toplayıp onu, bana öğretene kölelik yaparım, demektir.

Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem). Hz. Ali (Radiyallâhu anhu) hakkında: "Ben ilmin şehriyim, Ali (Radiyallâhu anhu) kapısıdır."123 buyuruyor. Butun hakikî ilimler o B harfini ve noktayı öğrenmektir. Bunun için Şeyhlerin müridleri yirmi, otuz, kırk sene çalışır. Hiç bir ilim öğrenmez, duymaz. Yunus Emre ve İbrahim Ethem onsekiz sene sırtları ile odun çektiler, bunun karşılığında birkaç saniye içinde irşad olup fazlasıyla o ilmi aldılar, bildiler ve öğrendiler. Ne öğretti? diyeceksiniz. İşte Mürşid-i Kâmil o noktayı öğretti.

Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)'i öldürmek için Hz. Ömer (Radiyallâhu anhu) fedai olarak geldi. Bir anda kalbindeki küfür, masiyet. kin hepsi yok olup gitti, yerine iman nuru doldu. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) Hz. Ömer (Radiyallâhu anhu)'e o anda ne öğretti? Bir konuşma, bir söz yok. İşte manen o noktanın bir zerresini öğretip, irşad etti.
Buna tasavvufta '"İrşad" denir.

İhvanlarda bütün methini duydum

Gelip de bu halkın sözüne uydum.

Bu kemter başımı bu yola koydum,

Minnetsiz canımı kurbana geldim, .

Müsadenle irşad olmaya geldim.

Rehbersiz salik up uzun yatar,

Hakkı bulam derken batıla sapar,

Çobansız koyunu derler kurt kapar,

Güdülmeye bende Çoban’a geldim.

Müsaadenle irşad olmaya geldim.

1- Ben benden geçmeyince andan haber almadım,

2- Sende terk et senliğin terk etmezsen biledir.

3-Okuduğun yerlerde ister isen Hakkı sen,

4-Ben her kande olursam Hakk benimle biledir.

5-İki cihan güneşi Muhammed hürmetiyçün,

6-Mürşid'e varmayınca her çektiği belâdır.

7-Seyyid Nizamoğlu var kaalini hâl edegör,

8- Hakk nazarı hâl’edir sanma kıyl u kaledir.

6-) Hakiki Mürşid-i kâmili bulamadığın müddetçe her gördüğün, yaptığın seninle Allahu Teâlâ arasında engeldir.

7-8-) Seyyid Nizamoğlu sözünü, dilinle okumanı hâl'e çevir, hâlle öğren, hâl ile anla. Allahu Teâlâ'nın nazarı hâledir. Hz. Ali (Radiyallâhu anhu)'nin dedikleri, istediği Peygambe-rimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)'in:

"Ben ilmin şehriyem, Ali kapısıdır." dediği o hâl'edir. Harfle öğretilen okumuşluğa değil­dir. Bir zât rüyasında Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)'i görüyor ve: -Yâ Rasulullah! Biz toplu olarak halaka-i zikri yapıp arkasından da Sana ve bütün mü'minlere dua ediyoruz. Bundan haberdar mısın?" diye soruyor. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem):