Allah'u Teâlâ bir kafirin duasını kabul etmez diyenlere

 

Allah'u Teâlâ iblisin; bir çok dileklerini kabul etti. Tek tek saysak uzun sürecek.

İblis:

- Beni yeryüzüne indirdin ben nerede oturacağım dedi. Allahu Teala:

- Senin meskenin mezbelelik ve çöplüktür buyurdu. İblis:

- Adem oğullarına kitap ve peygamberler göndereceksin benim kitabım nedir? dedi.

Allahu Teala:

- Malayani, faydasız boş sözler, şiir ve hicviyeler de senin kitabın olsun, buyurdu. İblis:

- Ya benim peygamberlerim deyince Allahu Teala:

- Cadı, kahin ve sihirbazlar sana yeter buyurdu. İblis:

- Ben nerede oturacağım dedi. Allahu Teala:

- Evin hamamlardır buyurdu. İblis:

- Ya yiyeceğim? deyince: Allahu Teala:

- Besmelesiz yenen yemekler de senin yiyeceğin olsun buyurdu. İblis:

- Ya benim suyum hangisi olacak diye sordu. Allahu Teala:

- Sarhoş eden içkiler senin suyun olsun buyurdu. (Envarü'l-Aşıkîn, Sayfa: 44-45)

Yunus (Aleyhisselam)'ın kavmi kafir iken Allah'u Teala'ya dua ettiler Allahu Teala dualarını kabul etti. (Envarü'l-Aşıkîn, Sayfa: 195-197)

Allah'u Teâlâ, Adem (Aleyhis-selâm) cennette iken, Adem (Aleyhis-selâm)'ın sağ eğesinden Havva Anamızı yarattı. (Bir benzeri Mir'ât-ı Kâinât, Cild 1, s.109-110; Muhtar'ül- Ehadîsin Nebeviyye, Hadîs No: 163; Mevâhib-i Ledünniyye, Cild 1, s. 30 benzeri.) İblîs cennetten kovuldu. Cennetin kapısına kadar gelir, içeri giremezdi. Tavus kuşu, yılan bunun ikisi cennetten dışarı çıktı. İblîs onlara çok ağladı:

- Sizde cennetten çıkacaksınız, kovulacaksınız. Adem'le Havva da çıkacak dedi. İblîs sihirle bir boncuk oldu. Yılanla, tavus kuşu onu ağzına alıp cennete götürdü. İblis tekrar insan suretine döndü. Bu sefer yemin etmeğe başladı. (Sûre-i A'raf, Âyet 21) (İlk yalan yere yemin etmek böylece başladı.)

 Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) doğana kadar iblis cennetin kapısına kadar giderdi. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) doğunca iblise göklere çıkmak yasaklandı.

Kovuldu göklerden çıkamaz şeytan

Halas oldu zalim zulmunden insan

Bir avuç toprakla kör oldu düşman

Tenha çöl yoluna daldığı gece.

 

Şimdi şeytan iblis, kulak hırsızlığı olarak göğe çıkar. Allahu Teala melaikelere o şeytanlara yıldırım attırır. (Sure-i Saffat, Ayet 10) Yıldırım şeytanı kovalar. Dikkat edilirse yıldırım düştüğü yerde düz gitmez sağa-sola bükülerek gider. Gittiği yere geri gelir. Bir şeyi kovaladığı belli.

(Sûre-i A'raf, Âyet 18-19)

“(Allah'u Teâlâ buyurdu ki: Ey Âdem! Sen ve eşin cennete yerleşin, dilediğiniz yerden (bol bol) yeyin. Ancak şu ağaca yaklaşmayın, sonra zalimlerden olursunuz.

Allah buyurdu: Haydi sen  yerilmiş ve kovulmuş olaraktan oradan çık! Yemin ederim ki onlardan kim sana uyarsa, sizin hepinizi cehenneme dolduracağım.”

İblis cennette:

- Siz şu ağaçtan yemezseniz Cennet'ten çıkacaksınız, diye yemin etti ve Havva Anamızı inandırdı. Havva Anamız ondan yedi. (Mir'ât-ı Kâinât, Cild 1, Sayfa: 110-111; Mevâ-hib-i Ledünniyye, Cild 1, s.30-31; Envâr-ül Aşıkîn, Sayfa: 41)

Havva Anamız Adem (Aleyhis-selâm)'e İblîs'in yemin ettiğini ve kendini inandırdığını kendinin o ağaçtan yediğini söyledi. Adem (Aleyhis-selâm) yese Allah'u Teâlâ'nın emrine karşı gelecek, yemese Havva'dan ebediyyen ayrılacağını düşündü. En son Havva'dan ayrılmamak için yemeğe karar verdi ve yedi. Halbuki yemese bir şey olmayacaktı, o da yedi. (Envâr'ül-Aşıkîn, s.41) İkisinin üzerindeki elbiseler soyuldu düştü.

(Sûre-i Araf, Âyet 22)

“Böylece onları hile ile aldattı. Ağacın meyvesini taddıklarında çirkin yerleri, avret mahalleri kendilerine göründü. Ve cennet yapraklarından üst üste yamayıp üzerlerine örtmeye başladılar. Rabb'leri onlara:

- Ben sizi o ağaçtan men etmedim mi? Ve şeytan size apaçık bir düşmandır demedim mi? diye nida etti.” (Mir'ât-ı Kâinat, Cild 1, s. 111; Gunyet'üt Talibîn, S. 372)

Mahrem yerlerini örtünmek için ağaçlardan yaprak istediler, yalnızca incir (yemiş) ağacı yaprağından verdi (Mir'ât-ı Kâinât, Cild 1, s. 112) Öylece lânet toku Adem (Aleyhis-selâm)'e de geldi, boynuna takıldı.

 

(Sûre-i Araf, Âyet 24)

Allah buyurdu: Birbirinize düşman olarak inin, sizin için yeryüzünde bir süreye kadar yerleşip kalma ve yaşayıp faydalanma vardır.”

Cennetten sürülen yılan, tavus kuşu, şeytan Adem (Aleyhis-selâm) ve Havva hepsi birbirine düşmandır.

Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) buyuruyor:

- İki karayı öldürün. Namazda isenizde biri yılan diğeri akrep. (Sünen'ün Neseî, Cild 3-4, Hadîs No: 1203) Bu ikisi ile cennetten kovuldukları günden beri sulh muahedesi yapmadık. (Ramuzu'l-Ehadis, Hadis No: 5116)

Bazı sofuların, dervişlerin yılan tuttukları bu hadis-i şerife göre yanlıştır.

 

 

ÖNCEKİ KONU                               KONULAR                            SONRAKİ KONU