MUSAFAHA
1 “Katade (Radiyallahu anhu) anlatıyor:
Hazreti Enes (Radiyallahu anhu) e sordum.
- Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem)’in ashabı arasında musafaha var mıydı? Bana
- Evet diye cevap verdi” (Kütüb-i Sitte, Cild-10, Hadis No: 3390; Sünen-i Tirmizî, Cild-4, Hadis No:2873 benzeri)
2- Eğer yanımdan çıktığınız gibi o hali muhafaza etseydiniz, sizinle Medine sokaklarında melekler musafaha ederdi. (Ramuz’ul Ehadis, Hadis No: 4414)
3- Hazreti Bera (Radiyallahu anhu) anlatıyor
Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
- İki Müslüman karşılaşıp musafaha da bulununca, ayrılmalarından önce mutlaka affedilir.(Kütübi sitte, Cild-10, Hadişs No 3391; Süneni-i Tirmizî, Cild-4, Hadis No: 2874)
4- “Tirmizî’nin İbn-i Mes’ud (Radiyallahu anhu)’dan kaydettiği diğer bir rivayette şöyle buyrulmuştur:
Musafaha etmek üzere mü’min kardeşinin elinden tutması selamlaşma cümlesindendir. (Kütrübi Sitte Cild-10, Hadis No: 3392)
5 –“Ata el-Horasani (Radiyallahu anhu) anlatıyor
- Musafaha edin ki, kalblerdeki kin gitsin, hediyeleşin ki birbirinize sevgi doğsun ve aradaki düşmanlık bitsin.”(Kütübi Sitte Cild-10, Hadis No:3393)
6- Birbirinizle musafaha ediniz, bu kalbinizdeki kin ve düşmanlığı giderir.
(Musafaha: Karşılaşan iki mü’minin birbirinin elini tutup öpmesi veyahut hafifce sıkmasıdır.) (Kenzül İrfan Hadis No: 476; Ramuz’ul Ehadis, Hadis No: 3156)
7- Hediye alıp veriniz, sevişiniz…Musafaha ediniz, hasediniz kalmaz.
(Muhtar’ul Ehadis’in Nebeviyye, Hadis No: 478, Sayfa 295)
8- Enes bin Malik’den rivayet edilmiştir, dedi ki: Bir adam :
- Ya Resulullah! İçimizden biri bir din kardeşi veya bir dostu ile karşılaşıyor; ona eğilebilir mi? Resulu Ekrem (Sallallahu aleyhi vesellem):
- Hayır buyurdu. Bunun üzerine adam:
- Onu kucaklar ve öpebilir mi? diye sordu
Resul-ü Ekrem:
- Hayır buyurdu. Adam :
- Elini alır ve onunla tokalaşabilir mi? (Musafaha edebilir mi?) dedi. Resul-ü Ekrem :
- Evet, buyurdu. (Sünen-i Tirmizî, Cild-4, Hadis No:2870; Sahih-i Buhari, Tecrid-i Sarih, cild-6, Sayfa 433)
9- Bir müslümanın din kardeşinin elini öpmesi musafahadır.
Böyle olunca (Tesafehû) ilâ ahir..(Musafaha ediniz) Hadis-i şerifi mucibince el öpmek sünneti seniyyeden olur. (Hem de Musafahadır.) (Kenzül İrfan Hadis No: 932)
10- Ebû Ümame (Radiyallahu anhu)’den rivayet edilmiştir. Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
- Hasta ziyaretinin tamamlayıcı unsurlarından bazıları, sizden biriniz elini hastanın alnı veya eli üzerine koyması ve ona nasıl olduğunu sormasıdır. Birbirinizle selamlaşmanızın tamamı da tokalaşmaktır. (musafahadır) (Sünen-i Tirmi-zî, Cild-4, Hadis No:2873)
11- Bir müslümanın din kardeşi ile musafaha etmesi müstehabtır. Musafaha sırasında şayet musafahaya başlayan kendisi ise din kadreşi elini çekmeden kendisi elini çekmemelidir. (Gunyetüt Talibiyn, sayfa 52)
12- Musafaha : El tutuşmak. Bu da hakkında ihtilaf edilmeyen bir sünneti kadimedir. Taberaninin Esvat’ında Huzeyfe İbn-i Yemani (Radiyallahu anhu) dan riva-
yet edilmiştir. Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) efendimiz Hazretleri:
- Mü’min mü’mine mülaki olup ona selâm vererek elini sıktığı zaman her ikisinin günahları ağaç yapraklarının döküldüğü gibi dökülür buyurdu. (Sahih-i Buharî Tecrid-i Sarih cild -6, sayfa 435-436; Ramuz’ul Ehadis Hadis No:4794)
13- Zımmî ( İslam devleti tebeasından olan ve haraç veren Hristiyanlar ve Yahudiler) ile musafaha yapmak mekruhtur. Eğer yaparsa, (abdestli olması halinde ) elini yıkar. GARAİB’de de böyledir.
Seferden dönen bir müslümanın, komşusu olan Nasranî ile musafaha yapmasında bir sakınca yoktur Eğer musafaha yapmaz ise (komşu hakkı olduğundan) ona eziyet et
miş olur. GUNYE de de böyledir. (Fetevayı Hindiye , cild 12, s. 97-98)
14- Herhangi bir Müslüman, Müslüman kardeşinin elini sıkarsa içlerinde birbirlerine karşı en ufak bir kin dahi bulunmazsa (birbirlerinden ayrıldıklarında) ken
dilerinin geçmiş günahlarını Allah affetmiş olarak ayrılırlar.
Bir kimse Müslüman kardeşine sevgi nazarı ile bakarsa ve içlerinde de kin bulunmazsa daha gözünü kardeşinden ayırmadan Allah her ikisinin de geçmiş güna
hını affeder. [Ramuz’ul Ehadis Hadis No:2132; Kütübi Sitte, Cild - 10,Hadis No:3391; Ebû Davud,Edeb 153, (5211, 5212) Sünen-i Tirmizî , Cild-4, Hadis No: 2874]
15- Musafaha müslümanın en önemli davranışıdır. (Ramuz’ul Ehadis Hadis No:4121)
16-Hadisi kudsi
Allah İbrahim’i dost edinmiş, Musa’yı gizli konuşmak için seçmiştir. Beni de Habip (sevgili) ittihaz etmiştir. Sonra şöyle buyurmuştur:
-İzzetim ve Celâlim hakkı için ben Habib’imi hem dostuma, hem de gizli konuştuğuma tercih edip üstün tutarım. (Ramuz’ul Ehadis Hadis’i Kudsî No: 97)
17- Miraç’ta öyle bir seviyeye çıkarıldım ki, kalemlerin hareket seslerini duyar oldum.
(Ramuz’ul Ehadis Hadis No: 3906)
18- Her ümmetten bir şahid getirdiğimiz ve seni de onlara şahid olarak gösterdiğimiz zaman durumları nasıl olacak. (Sure-i Nisa Ayet 41; Sure-i Nahl Ayet 89)
19- Muhammed Allah’ın hak Resuludur. Onunla beraber bulunanlar, kafirlere karşı çok şiddetlidirler. Onları ruku ve secde ediciler olarak görürsünüz. Allah’u teala’dan Rıdvan ve inayet dilerler. Yüzlerinde secdenin eserini görürsünüz.
Onların Tevrat’taki ve İncil’de ki vasıfları şöyledir, ilâ âhir.. (Sure-i Fetih Ayet 29)
Bu ayet Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) ve (dört sevgili) ciharı yar hakkında inmiştir.
Sırası ile:
Ellezîyne maahu :Hz. Ebû Bekir(Radiyallahu anhu),
Eşiddâi alel küffar : Hz. Ömer(Radiyallahu anhu)
Ruhemâu beynehüm terahüm rukkekan succeden İlâ ahir… Hz.Osman (Radiyallahu anhu)
Sîymahüm fî vücuhihim min eseris sücud... ilâ âhir Hz. Ali (Radiyallahu anhu)
Bab-u Musafaha-i ziyaret :
Ziyaret esnasında Musafaha konusu :
Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
- Her kim bir mü’min karındaşını ziyaret etse, (hasbi olarak Allah’u teala için ziyaret olursa,) her birerlerine cennette bir derece verilir. Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
- Her kim bir mü’min karındaşını ziyaret eylese ve üç kere musafaha edüp elini sallasa elini birbirinden ayırmadan Hakk teala Hazretlerinin emri ile ikisinin günahları dökülür.
Yine Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
Her kim bir mü’min karındaşının ziyaretini terk eylese o kimse mel’undur. Ve cemaatı terk eden de mel’undur.
Yine Peygamberimiz (Sallallahu aleyhi vesellem)buyur
du ki:
Her kim ziyaret etmeği terk etse, ol benden bizar (usanmış, bıkmış)’dır. Ben dahi ondan bizar(usanmış, bıkmış)’ım, buyurdu. (Huccet’ül İslam (Osmanlıca orijinal aslı) Sayfa 20)